https://sadaf1375.kowsarblog.ir/ fa-IR http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss <p><span style="font-family: Tahoma,serif;"><span style="font-size: small;"><strong>پروژه بدحجابي در جنگ نرم</strong><br />علاوه بر مقابله با ارزشهاي شناخته شده جمهوري اسلامي و اجراي سياست هايي به منظور براندازي نرم، يكي ديگر از اهداف مهم و راهبردي آمريكا در جنگ نرم به چالش كشاندن تبليغات و ارزش هاي ديني نظام اسلامي آن هم با بهره گيري از محصولات فرهنگي براي به فساد كشيدن جامعه ايران اسلامي و تضعيف باورهاي ديني و اعتقادي مردم و القاي فرهنگ غربي است.<br />نماينده ولي فقيه و امام جمعه ايلام در اين باره تاكيد مي كند: بطور قطع مي توان ادعا كرد بدحجابي و بي حجابي كه اكنون در سطح گسترده در تهران و ساير شهرستان هاي بزرگ ديده مي شود نمونه بارزي از جنگ نرم دشمنان عليه ارزش هاي اسلامي است كه نيازمند برخورد جدي است.<br />البته نوع برخورد با بي حجابي از زبان حجت الاسلام والمسلمين خاتمي امام جمعه موقت تهران رساتر است.وي ضمن تاكيد به بدحجابي به عنوان مصداق بارز جنگ نرم و ضرورت برخورد با آن، با بيان اينكه خداوند نمي پسندد كار فرهنگي را بدون كار اجرايي انجام داد، تصريح مي كند: براي مقابله با هر فسادي، هم كار فرهنگي و هم كار اجرايي لازم است و اينكه كساني بگويند در مقابله با فساد تنها بايد به كار فرهنگي بسنده كرد ، با روش قرآن سازگار نيست .<br />حجت الاسلام خاتمي معتقد است: در يك جامعه پاك نبايد نامحرم هيچ جاذبه اي براي جامعه ايجاد كند كه اگر اين چنين شود فضاي امنيتي جامعه از بين خواهد رفت. اگر همه بندهاي مصوبه شوراي امنيت عمومي اجرا شود ، گام هاي موثري در خصوص امنيت عمومي جامعه برداشته مي شود و همگان خواهند ديد كه به فضل خدا از توطئه اي كه مهاجمان فرهنگي در حال اجراي آن هستند، جلوگيري خواهد شد . البته وظيفه نيروي انتظامي در اجراي مصوبات شوراي امنيت عمومي اعمال حدود ملاك ها و مصاديق بدحجابي در بيست و يك بند تبيين شده است و انتظار مي رود مسئولان با احساس خطر و قاطعانه وارد عمل شوند و در اجراي مصوبات از مرز قانون خارج نشوند.<br /></span></span><span style="font-family: Tahoma,serif;"><span style="font-size: small;"><strong>در مقابل جنگ رواني چه كار كرده ايم؟<br /></strong>جنگ نرم از طريق كانال هاي مختلفي از فضاي واقعي گرفته تا دنياي مجازي در پي سست كردن ارزش ها و دستاوردهايي است كه ملت ايران سال ها برايش جانفشاني و تلاش كرده است.<br />اما نوع تقابل مسئولان فرهنگي و نهادهاي متولي در اين زمينه آيا موفقيت آميز بوده است و آيا با شناخت دقيق از عمليات هاي رواني دشمن توانسته ايم مقابله درخوري داشته باشيم،و اصولا خروجي برنامه هاي ما در نبرد نرم با دشمن چگونه بوده است؟<br />اين پرسشي است كه مصطفي اجتهادي استاد دانشگاه و جامعه شناس در گفت و گو با گزارشگر كيهان به آن اينطور پاسخ مي دهد: اينكه بگوييم بيگانگان حجاب و عفاف را مورد هجمه خود قرار داده اند واقعيت است اما همه مساله اين نيست و بايد آشكار شود كه آيا برخورد مناسبي در تقابل با اين سياست ها شده است يا خير.<br />وي ادمه مي دهد: در حال حاضر درون جامعه اي زندگي مي كنيم كه هر كدام از اعضاي آن به ويژه جوانان داراي من فردي خود هستند. اين منيت و فرد بودن بيشتر از اينكه تابع عقلانيت جمعي باشد به دنبال تجربه و نتيجه است. نسل هاي پيشين با عقلانيت و اعتقادات و باورهاي جمعي همراه بودند كه از جمله آن رعايت حجاب و انطباق با ارزش هاي جامعه بود اما اكنون هر فردي مطابق تجربيات مثبت يا منفي كسب شده توسط خودش قضاوت مي كند به همين علت برخي ارزش هاي مثبت را منفي و ارزش هاي منفي را در برخي مواقع مثبت ارزيابي مي كنند. در چنين عرصه اي زمينه سوء استفاده بيگانگان و روان شدن فرهنگ غربي فراهم مي شود. حال اگر قرار باشد از اهرم هاي فشار مثل گشت هاي ارشاد استفاده كنيم خود را در مقابل عقلانيت فردي قرار داده ايم كه تابع قضاوت هاي شخصي خود است و در اين صورت به نتايج مثبتي نمي رسيم.<br />اين كارشناس حوزه اجتماعي راهكارهاي لازم را اينطور برمي شمارد: بايد با ساماندهي تجربه به تجربيات مثبت دست يابيم كه نقش مهمي در ساماندهي فضاهاي تجربي و طراحي آن مي تواند داشته باشد. اگر اتفاق بيافتد حجاب را هم مي توان در اينجا گنجاند و ساماندهي كرد. اما اهرم فشار مثل گشت هاي ارشاد به تنهايي موثر نيستند و تكثر ذهنيت ها و عقلانيت ها در مقابل اهرم فشار مقاومت مي كنند. تقويت سيستم هاي آموزشي و تربيتي و برنامه هاي اساسي فرهنگي مي تواند كارگشا باشد. چرا كه در عصر حاضر بچه ها فقط دو تا سه سال اول زندگي نزد خانواده ها هستند سپس مهد كودك و مدرسه و دانشگاه محل آموزش و كسب تجربه خواهد شد و اين مراكز نيازمند طرح و برنامه جامع و بلندمدتي هستند.<br />البته به اعتقاد كارشناسان اجتماعي دانشگاه و دانشگاهيان در اين ميانه بايد به حدي مجهز باشند كه خود دچار يك «دوگانگي فرهنگي » نشوند، يعني شرايط به گونه اي پيش نرود كه دانشگاهيان نيز همچون عموم مردم در ميان دو نوع فرهنگ كه يكي ناشي از الگوي فرهنگ سنتي با سرچشمه اي از ارزش ها و ديگري الگوي غربي، سردرگم شوند.<br />اشاره به سخنان حضرت امام(ره) در همين باب خالي از لطف نيست كه مي فرمودند: «اما الآن در همه چيز، به گمان همه، يك نوع وابستگي داريم كه بالاتر از همه، يك وابستگي افكار است. افكار جوان هاي ما، پيرمردهاي ما، تحصيل كرده هاي ما، روشنفكرهاي ما، بسياري از افكار وابسته به غرب است، وابسته به آمريكا است و لهذا حتي آنهايي كه سوءنيت ندارند و خيال مي كنند مي خواهند به مملكت خودشان خدمت بكنند،از باب اين كه راه را درست نمي دانند و باورشان آمده است كه ما بايد همه چيز را از غرب بگيريم، اين وابستگي را دارند و سرمنشأ همه وابستگي هاست. اگر ما وابستگي فرهنگي داشته باشيم دنبالش وابستگي اقتصادي هم هست، وابستگي اجتماعي هم هست، سياسي هم هست. »<br />بنابراين نقش دانشگاه را در كنار ديگر مراكز فرهنگي مي توان مهم ارزيابي كرد.<br /><strong>ترويج بدحجابي به قشرهاي مختلف</strong><br />مرور تاريخ ايران در قالب حجاب و عفاف نظير اجباري شدن بي حجابي براساس دستور العمل هاي غربي در زمان رضاخان، زمينه سازي هاي رژيم پهلوي براي ممنوعيت حجاب در مراكز آموزشي در دهه پنجاه، تبديل شدن حجاب اسلامي به نماد زن انقلابي مسلمان در جريان انقلاب اسلامي، تعيين ضوابطي براي پوشش در قوانين و مقررات كشوري در چند دهه اخير همچنين تدوين منشور عفاف بيانگر آن است كه حجاب در تاريخ معاصر كشورمان همواره موضوعي بااهميت بوده است.<br />هرچند كه گفته مي شود به بار نشستن اقدامات فرهنگي زمان بر است و نمي توان يك معضل اجتماعي را در يك برهه كوتاه حل كرد، اما بايد به اين نكته نيز توجه داشت كه در ساليان گذشته بيش از اينكه شاهد كاهش ناهنجاري هاي اخلاقي و اجتماعي باشيم، رشد روزافزون بدحجابي و تسري آن به قشرهاي مختلف جامعه موجبات نگراني روزافزون را در بين دلسوزان كشور فراهم آورده است.<br />موضوعي كه مژده مهدويان عضو انجمن اسلامي دانش آموزي در گفت و گو با خبرنگار سرويس گزارش كيهان بدان اشاره و تصريح مي كند: هجمه فرهنگي غرب مساله اي بود كه نخستين بار مقام معظم رهبري به آن اشاره كردند و نسبت به خطرات تهاجم فرهنگي و شبيخون فرهنگي تاكيد كردند. مقابله با اين هجمه نياز به فرهنگ سازي در كنار حضور گشت هاي ارشاد به عنوان مكمل دارد.<br />وي كه ادامه فعاليت گشت هاي ارشاد را در شهرهاي بزرگ مفيد ارزيابي مي كند، مي گويد: فرهنگ سازي به تدريج تاثير خود را مي گذارد كه نمي توان شرايط حال حاضر را به اميد نتيجه بخش بودن درازمدت فرهنگ سازي به حال خود رها كرد. چرا كه همواره با افزايش روند بدحجابي در جامعه و تسري آن به ساير اقشار مواجه ايم.<br />اين عضو فعال بسيج دانش آموزي ضمن اشاره به اهمال نهادهاي فرهنگي در كشور نسبت به اعمال فشار بيشتر دولت به اجراي قانون عفاف و حجاب تاكيد مي كند.<br />وي همچنين اضافه مي كند: اجراي قانون عفاف در صورتي موفقيت آميز است كه جلوي فرهنگ وارداتي غرب گرفته شود. نسل نوجوان امروز كه در آينده صاحب كرسي هاي قانون گذاري و اجرايي مي شوند در حال حاضر در مدارس حضور دارند و تنها سرگرمي شان تلويزيون است. در حالي كه بيشترين لطمات فرهنگي از جانب برخي توليدات صدا وسيما پس از ماهواره و اينترنت به جامعه تحميل مي شود.<br />وي پيشنهادات ديگرش را در خصوص مهار پديده بدحجابي اينطور عنوان مي كند: نظارت بر فروشگاه هاي عرضه البسه به ويژه در شهرهاي بزرگ كه در حال حاضر محصولاتشان برگرفته از مدل هاي غربي و خوانندگان اروپايي و آمريكايي است. ضروري به نظر مي رسد. حتي رنگ مد سال از طريق همين فروشگاه ها به جامعه رخنه مي كند. تشويق طراحان و خياطان و توليدكننده ها به ارايه طرح هاي اسلامي منطبق با نياز جامعه هم مي تواند راهكار اساسي باشد تا خودمان در پوشش و مدل توليد كننده و مستقل باشيم.<br /><strong>برخورد قهري كافي نيست</strong></span></span><span style="font-family: Tahoma,serif;"><span style="font-size: small;"><strong>داد مردم از بيداد بي حجابي</strong><br />مانتوهاي تنگ و چسبان، آرايش هاي تند و زننده و ظاهر برخي زنان و دختران در جامعه به گونه اي است كه بسياري از زنان محجبه از اين وضعيت احساس شرم مي كنند. ، بدحجابي تبديل به يك معضل شده كه دولت بايد فكر اساسي برايش بكند ، اينجا يك كشور اسلامي است اما ظاهر بعضي از افراد اين موضوع را نشان نمي دهد، انقلاب نكرديم كه شاهد بدحجابي در كشور باشيم و &#8230;. اينها اظهارات اقشار مختلف مردمي در خصوص پديده بدحجابي در جامعه است كه مطرح مي كنند.<br />گسترش عفاف و حجاب، وظيفه اي همگاني است، اما برخي از مردم اين وظيفه را تنها نقش دولت و مسئولان قلمداد مي كنند.<br />به همين منظور نه تنها مطالبه از مسئولين در اجرايي نمودن فرامين حضرت امام خميني (ره) و رهبر معظم انقلاب اسلامي در امر مقابله با تهاجم فرهنگي و ترويج فرهنگ و ارزش هاي اسلامي را طلب مي كنند بلكه نسبت به عدم اجراي قانون گسترش فرهنگ عفاف و حجاب و هشدار به مسئولان در كوتاهي در امر مبارزه و مقابله جدي، قاطع و همه جانبه با روند لجام گسيخته منكرات و گسترش پديده شوم بدحجابي و بي غيرتي تاكيد دارند.<br />اينكه اجراي قانون عفاف و حجاب وظيفه حتمي دولت و ارگان هاي مربوطه است شكي در آن نيست اما نقش كارساز مردم را هم در اين زمينه نمي توان فراموش كرد.<br /><strong>مردم چه مي گويند؟</strong><br />اقشارمختلف مردم نظرات قابل تاملي نسبت به مهار پديده بدحجابي در كشور دارند كه با هدف شنيدن سخنان و نظرات آنها به همراه عكاس كيهان عازم سطح شهر مي شويم. <br />خانم مسني با 54 سال سن يكي از زناني است كه در خيابان انقلاب تهران ميزبان سخنانش شده ايم.<br />وي كه حرف هايش مملو از اعتراض نسبت به بدحجابي در سطح شهر است به خبرنگار سرويس گزارش كيهان مي گويد: اينجا يك كشور اسلامي است اما ظاهر بعضي از افراد اين موضوع را نشان نمي دهد. اين شال و روسري هاي كوتاه و نازك با مانتوهاي تنگ و چسبان توسط همين فروشگاه هاي داخلي عرضه مي شوند. وقتي نظارتي بر فروشگاه ها و مغازه ها نيست چطور انتظار داريم خود مردم مقابل بدحجابي بايستند و مبارزه كنند.<br />اين مادر تهراني بدحجابي رايج در جامعه را عامل بدآموزي فرزندانش مي داند، تصريح مي كند: آنقدر ظاهر و نوع رفتار برخي جوانان چه دختر و چه پسر در جامعه زننده است كه هرگز نمي توانم به دختر و پسر جوانم توصيه كنم كه حجابشان را رعايت كنند و در رفتارشان عفاف را لحاظ نمايند.<br />خانم حداد هم كه از دوستان وي است ضمن مقايسه سال هاي نخستين انقلاب با سال هاي اخير به خبرنگار سرويس گزارش كيهان مي گويد: آن روزها هر وقت فردي مي خواست به مجلس عروسي برود آرايش و پوشش متناسب با همان مهماني را داشت اما امروزه بعضي از افراد با همان ظاهر زننده در خيابان ها و كوچه هاي شهر حاضر مي شوند كه ما زنان از ديدنشان احساس شرم مي كنيم.<br />فروپاشي خانواده ها و بدگماني نسبت به يكديگر اشكال ديگر رواج بدحجابي در اجتماع است كه وي بدان تاكيد و تصريح مي كند: آنقدر به مردم در موضوع حجاب آزادي داده شده كه وضعيت جامعه به اين صورت حاد و بغرنج شده است.<br />ادامه حرف هاي خانم حداد به اينجا مي رسد كه مي گويد: به قول دوستم آنقدر نوجوانان و جوانان تحت تاثير گروه دوستان خود قرار دارند كه فرزندانمان ديگر به حرفهاي ما توجهي ندارند در واقع اگر بخواهيم نصيحتشان كنيم به حرفهايمان گوش نمي دهند و قبول ندارند.<br /><strong>بد حجابي يعني كلاس و پرستيژ؟!</strong><br />گاها با مشاهده افراد بدحجاب با انواع و اقسام آرايش هاي تند و زننده مسير اين تصور در ذهن هموار مي شود كه حتما اشخاص بدحجاب آدم هاي به اصطلاح با كلاسي هستند با ثروت هاي آنچناني اما ندارها هم با حجابند و هم بي كلاس و بي پرستيژ!<br />ناخن هاي لاك زده، موهاي گريخته از زير روسري زنان يا موهاي به زور مجعد شده پسران كه مسير آسمان را در پيش گرفته اند به همراه تي شرت هايي كه به مرحمت مدل هاي روز غربي رنگ و رخساري بر تار و پودشان نمانده از جلوه گري هاي به قول عده اي با كلاس ها است.<br />به همين خاطر قصد كرديم اين تلنگر ذهني را با مردم در ميان بگذاريم كه آفتاب يك بعد از ظهر بهاري ردپايمان را به داخل چمن هاي پارك دانشجو و به زير سايه درختان مي كشاند تا دختري كه روي روزنامه ها جاخوش كرده و به مطالعه مشغول است را وارد بحث كنيم.<br />وي كه مرجان دوستي نام دارد در گفت و گو با گزارشگر كيهان به نظر برخي از افراد راجع به اختلاف نوع و ميزان حجاب در ميان بالاي شهر و اقشار متوسط و ضعيف در پايين شهر اشاره مي كند.<br />به عقيده خانم دوستي، پيوند عميق و غني ارزش ها و سنت ها همچنين اعتقادات در ميان برخي از اقشار مردمي عاملي براي حفظ حجاب است اما باز هم نمي توان ادعا كرد همه كساني كه مرفه هستند نسبت به حجاب بي توجهند و ندارها باعفاف هستند.<br />در واقع مي توان گفت عفاف نه آن چيزي است كه با پول خريداري شود و نه اينكه بدون ثروت از نعمت آن بي بهره ماند.<br /><strong>عمده ترين تاثيرگذاري سوء بر حجاب</strong><br />البته تصور نكنيد فقط توليدات ماهواره اي و اينترنتي مخل عفاف و حجاب است بلكه همين نبود الگوي داخلي و پوشاك عرضه شده در بازار مانتو و پوشاك عمده ترين تاثيرگذاري سوء را بر حجاب دارند.<br />اين اعتقاد يكتا رستم پور دانشجوي رشته حقوق است كه با وجود عجله فراوانش اينطور به سوالاتمان پاسخ مي دهد: چشم و هم چشمي و تشويق از سوي ديگران براي پوشش هاي نامناسب ديگر عوامل رواج بدحجابي است.<br />وي اضافه مي كند: تاثير دوستان را نبايد فراموش كرد. افرادي كه از روي لجاجت سعي در مقابله با ارزش هاي جامعه از جمله حجاب و عفاف دارند و آنهايي كه نادانسته به ترويج بي حجابي مي پردازند به هر حال نزديكان و از جمله دوستانشان را به مسير خود هدايت مي كنند.<br /><strong>نياز سنجي براي جذب تمام سليقه ها</strong><br />نازنين و نرگس معيني پناه دو خواهري كه در يكي از صندلي هاي روبروي تئاتر شهر را اشغال كرده اند هم با اينكه حجاب معمولي دارند و پيش از اين توسط گشت هاي ارشاد تذكر و توصيه دريافت كرده اند صيد خبري ما مي شوند تا با فرصت اندكي كه در اختيار داريم نظر اين دو را هم نسبت به اجراي قانون عفاف و وضعيت حال حاضر حجاب در جامعه جويا شويم.<br />نرگس كه وضعيت پوشش برخي زنان حتي مردان را در جامعه اسفبار عنوان مي كند در گفت و گو با خبرنگار سرويس گزارش كيهان ضمن اشاره به خانم هاي بدحجابي كه روبروي سالن تئاتر شهر حضور دارند، تصميم دولت براي برخورد با بدحجابي را مثبت ارزيابي مي كند.<br />نازنين نيز با منفي تلقي كردن اقدام گشت هاي ارشاد و برخورد آنها با مردم تاكيد مي كند: فرهنگ سازي، ارايه مدل هاي جديد پوشاك و ظاهر متناسب با فرهنگ جامعه از فعاليت هاي زيربنايي و موثر در اجراي قانون عفاف است. اما دولت براي طراحي و عرضه پوشاك بهتر است زياد به تحميل سنت هاي اقوام خاصي مثل تركمن، لر و كرد و غيره تاكيد نكند چون پوشاك سنتي فقط براي عده اي جالب است اما گروهي هم هستند كه مدل هاي جديد مي خواهند پس بايد به نياز همه توجه شود.<br />زند وكيل آقاي 53 ساله اي كه مادر سالمندش را براي يك گردش عصرگاهي به پارك آورده است، نسبت به وضعيت حجاب زنان و مردان در جامعه دل خوشي ندارد.<br />وي در گفت و گويش با گزارشگر كيهان مدعي است: براي برخورد با بدحجابي تنها نبايد به نقش دولت يا نقش مردم تكيه كرد. اين موضوع وظيفه اي همگاني است كه بايد تمامي اقشار جامعه به فكر اصلاح آن باشند. در واقع تك تك مردم ظاهر و رفتار و منش خود را به اندازه خودشان مورد بررسي و ارزيابي قرار دهند در اين حالت بسياري از مشكلات جامعه علاوه بر پديده بدحجابي رفع خواهد شد.<br />ليلا عندليب هم كمرنگ شدن اعتقادات مردمي را نسبت به سنت ها و ارزش ها به همراه اعطاي آزادي بيش از حد به مردم علت اصلي رواج پديده بدحجابي عنوان مي كند.<br />وي در گفت و گو با گزارشگر كيهان مي گويد: حضور مردم در اجتماع با ظاهر نامناسب كنترل خانواده ها را بر كودكان كاسته همچنين بسياري از زوج ها را نسبت به يكديگر بدبين و در مواردي هم لاقيد كرده است.<br />موضوعي كه خليل منصوري پژوهشگر علوم ديني نسبت به آن اذعان داشته و در گفت و گو با خبرنگار سرويس گزارش كيهان اظهار مي كند: بدحجابي دستاويزي براي مخالفان حجاب شده است و آن را عدم آزادي زن مي دانند. اين يك امر ترجيحي است و قرآن كريم هر چيزي كه به عفاف نزديكتر باشد را مورد توجه قرار داده است.<br />به اعتقاد اين كارشناس مذهبي، هر جامعه داراي فرهنگ معين و با اهدافي از پيش تعريف شده است. فرهنگي كه قرآن به جوامع اسلامي عرضه مي كند، فرهنگ عفاف است كه هدف آن امنيت جنسي زن و مرد و رسيدن به كمال مطلوب بوده كه بخش عظيمي از اين فرهنگ با شكوه را حجاب تشكيل مي دهد.<br />وي در ادامه با تاكيد بر رعايت حجاب به عنوان يك وظيفه همگاني مي گويد: بر همه شهروندان امت اسلامي است تا قانون حجاب را به عنوان يك رفتار اجتماعي و هنجاري مراعات كنند زيرا هدف اسلام ايجاد جامعه اي است كه شرايط مناسب بروز فضايل اخلاقي و چيرگي رفتارهاي هنجاري و عقلاني و عقلايي در آن فراهم آيد. حجاب نيز شرايطي را فراهم مي آورد تا عقل بتواند در جامعه، از چيرگي شهوات جنسي جلوگيري به عمل آورد و از طغيان و سركشي آن باز دارد.<br />البته به نظر مي رسد كساني كه داراي عفت نفس هستند از آمادگي بيشتري براي حجاب برخوردارند زيرا نفس آنان تحت مديريت عقل و فرمانروايي قرار دارد. اما اگر كسي خواهان عفت نيست نمي تواند از حجاب اجتناب ورزد زيرا چنان كه گفته شد حجاب قانون در حوزه عمل اجتماعي و رفتاري و رعايت آن وظيفه همگاني است.</span></span></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://sadaf1375.kowsarblog.ir/تاثیرجنگ-نرم-بروی-حجاب">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://sadaf1375.kowsarblog.ir/تاثیرجنگ-نرم-بروی-حجاب <p><span style="color: #3366ff;"><span style="font-size: large;">داستان واقعی و آموزنده از رهایی یک دختر از نگاه های ناپاک</span></span></p> <p><span style="color: #ff0000;"><span style="font-size: large;">حضرت علی (ع): زكات زيبايی، عفت و پاكدامنی است</span></span></p> <p><span style="font-size: large;">حجاب</span></p> <p><span style="font-size: large;">خانوووووووم&#8230;. شــماره بدم؟<br />خانوم خوشــــــگله برسونمت؟؟<br />خوشــــگله چن لحظه از وقتتو به مــــا میدی؟؟؟<br />اینها جملاتی بود که دخترک در طول مســیر خوابگاه تا دانشگاه می شنید!<br />بیچــاره اصـلا&#8221; اهل این حرفـــــها نبود&#8230; این قضیه به شدت آزارش می داد<br />تا جایی که چند بار تصـــمیم گرفت بی خیــال درس و مــدرک شود و به محـــل زندگیش بازگردد.</span></p> <p><span style="font-size: large;">&#8230;</span></p> <p><span style="font-size: large;"><br />روزی به امامزاده ی نزدیک دانشگاه رفت&#8230;<br />شـاید می خواست گله کند از وضعیت آن شهر لعنتی&#8230;.!<br />دخترک وارد حیاط امامزاده شد&#8230; خسته&#8230; انگار فقط آمده بود گریه کند&#8230;<br />دردش گفتنی نبود&#8230;!!!<br />رفت و از روی آویز چادری برداشت و سر کرد&#8230; وارد حرم شد و کنار ضریح نشست</span></p> <p><span style="font-size: large;">زیر لب چیزی می گفت انگار!!! خدایا کمکم کن&#8230;<br />چند ساعت بعد،دختر که کنار ضریح خوابیده بود با صدای زنی بیدار شد&#8230;<br />خانوم! خانوم! پاشو سر راه نشستی! مردم می خوان زیارت کنن!!!<br />دخترک سراسیمه بلند شد و یادش افتاد که باید قبل از ساعت 8 خود را به خوابگاه برساند&#8230;</span></p> <p><span style="font-size: large;">به سرعت از آنجا خارج شد&#8230; وارد شــــهر شد&#8230;<br />امــــا&#8230; اما انگار چیزی شده بود&#8230; دیگر کسی او را بد نگاه نمی کرد..!<br />انگار محترم شده بود&#8230; نگاه هوس آلودی تعـقــیبش نمی کرد!<br />احساس امنیت کرد&#8230;با خود گفت: مگه میشه انقد زود دعام مستجاب<br />شده باشه!!!! فکر کرد شاید اشتباه می کند!!! اما اینطور نبود!<br />یک لحظه به خود آمد&#8230;</span><br /><span style="font-size: large;">دید چـــادر امامــزاده را سر جایش نگذاشته&#8230;!</span></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://sadaf1375.kowsarblog.ir/داستان-واقعی">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://sadaf1375.kowsarblog.ir/داستان-واقعی <p><span style="font-size: large;">یکی از احکام‌های ضروری دین مبین اسلام، حجاب است. حجاب به معنای پوشاندن بدن زن در برابر نامحرم است. [۱] امروزه شبکه‌های وابسته به غرب با القاء اینکه رعایت حجاب، الهی نیست سعی بر از بین بردن کرامت انسانی دارند تا به راحتی بتوانند بر مردم جهان حکومت شیطانی خود را استمرار بخشند. یکی از شبهه‌های مطرح شده توسط کشورهای غربی مطرح کردن حجاب اسلامی به عنوان افراد مرتجع، عقب مانده و یا تروریست است. این مطلب در حالیست که حجاب در ادیان الهی دیگر از جمله مسیحیت، یهود و زرتشت با اندک تفاوتی نسبت به اسلام وجود دارد. همه ادیان آسمانی، حجاب و پوشش را بر زن واجب و لازم شمرده‌‏اند و جامعه بشری را به سوی آن فراخوانده‌‏اند؛ زیرا حیا و لزوم پوشش به طور طبیعی در نهاد زنان به ودیعت نهاده شده و احکام و دستورهای ادیان الهی هماهنگ و هم‌سو با فطرت انسانی تشریع شده است. در آیین زرتشت، یهود و مسیحیت، حجاب بر زنان امری لازم بوده است. کتاب‏های مقدس مذهبی، دستورات و احکام دینی، آداب و مراسم و سیره عملی پیروان این ادیان، بهترین گواه بر اثبات این مدعاست. <br />حجاب در آیین زرتشت به گونه‌ای بوده است که افزون بر چادر، پوشش صورت نیز در میان زنان اشراف معمول شد. به گفته ویل دورانت، پس از داریوش، زنان طبقات بالای اجتماع، جرأت نداشتند جز در تخت روان روپوش‌دار از خانه بیرون بیایند و هرگز به آنان اجازه داده نمی‌‏شد که آشکارا با مردان آمد و رفت کنند. زنان شوهردار حق نداشتند هیچ مردی حتی پدر و برادرشان را ببینند. [۲] در نقش‏‌هایی که از ایران باستان بر جای مانده است، هیچ صورت زنی دیده نمی‌‏شود و نامی از ایشان نیامده است. تجلیّات پوشش در میان زنان ایران چنان چشم‏گیر است که برخی از‌ اندیشمندان و تمدن‏‌نگاران، ایران را منبع اصلی ترویج حجاب در جهان معرفی کرده‏اند. [۳] شاید بتوان ادعا کرد یکی از سخت‌گیر‌ترین نوع حجاب مربوط به یهودیان می‌باشد؛ زیرا همه مورخان از حجاب سخت زنان یهودی سخن گفته‏‌اند به نحوی که ویل دورانت می‌‏گوید: گفت‏وگوی علنی میان ذکور و اِناث، حتّی بین زن و شوهر از طرف فقهای دین ممنوع گردیده بود&#8230; دختران را به مدرسه نمی‌‏فرستادند و در مورد آن‌ها کسب اندکی علم را به ویژه چیز خطرناکی می‌‏شمردند. با این‌ همه تدریس خصوصی برای اناث مجاز بود. [۴] یکی دیگر از استدلال‌های مورخان در مورد سخت‌گیری حجاب در یهود سیره عملی یهودیان مبنی بر استفاده از چادر و برقع و روبند، تفکیک و جدا بودن محل عبادت زنان از مردان در کنیسه، ناشایسته شمردن اشعاری که در تمجید زیبایی زنان سروده شده است و ایراد خطابه توسط زنان از پشت پرده است [۵] که همگی بیانگر کیفیت شدید و سخت‏گیرانه حجاب نزد یهودیان است. همچنین ممنوعیت زن در فعالیت‌های اجتماعی و مجاز نبودن به اخذ شغل اجرایی و قضایی، تأکیدی‌ است بر این مطلب. <br />در مسیحیت ـ همانند ادیان زردشت و یهود ـ حجاب امری معمول و مورد تأیید است. مسیحیت نه تنها احکام شریعت یهود در مورد حجاب را تغییر نداد، بلکه از آن قدم فرا‌تر نهاد؛ زیرا در شریعت یهود تشکیل خانواده و ازدواج امری مقدس شمرده می‌شد. اما در مسیحیت، تجرد مقدس شمرده شد؛ از‌ این‌رو، برای از بین بردن زمینه تحریک و تهییج جنسی، زنان به رعایت عفت کامل و دوری از هرگونه آرایش، به صورت شدیدتری فراخوانده شده‌اند. [۶] البته در تعالیم مسیحیت تأکید بیشتر بر ترک عموم لذات دنیوی و از بین بردن شهوت است؛ از این‌رو، رهبانیت در قرن ۴ و ۵ در این آیین به وجود آمد. زنان راهبه مسیحی با رعایت عفت کامل و حجاب، مشغول خدمت به مردم شدند. در انجیل بر وجوب حجاب و پوشش تأکید و پیروانش را به تنزّه از اعمال شهوت و عفاف فراخوانده است. در انجیل می‌‏خوانیم: زنان جوان خِرد‌اندیش، عفیفه، خانه‏نشین، نیکو و مطیع شوهران خود باشند. دستورات دینی پاپ‏‌ها و کاردینال‏های مسیحی که براساس آن، پوشاندن صورت الزامی و تزیین موی سر و آرایش آن و تنظیم آن‌ها در آیینه و سوراخ کردن گوش‏‌ها و آویختن گلوبند، خلخال، طلا و دستبند قیمتی، رنگ کردن مو و تغییر صورت ظاهری ممنوع بود. [۷]</span></p> <p>منابع: <br />[۱] حجاب از نگاه اسلام، ص۱۱<br />[۲] زن در ادیان الهی، ص۳۲<br />[۳] زنان ایران باستان، ص۴۸<br />[۴] زن در ادیان الهی، ص۵۶<br />[۵] همان، ص۵۹<br />[۶] همان، ص۶۲<br />[۷] همان، ص۶</p> <p><img style="vertical-align: top;" src="http://www.mashreghnews.ir/files/fa/news/1391/4/25/185134_360.jpg" alt="" width="600" height="450" /></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://sadaf1375.kowsarblog.ir/خودتان-قضاوت-کنید">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://sadaf1375.kowsarblog.ir/خودتان-قضاوت-کنید <p><span style="font-size: large;"><img style="vertical-align: top;" src="http://media.jamnews.ir/Larg1/1391/07/10/IMG11355644.jpg" alt="" width="488" height="325" /> هرچیزی که در جهان وجود دارد ، حجاب دارد؛</span></p> <p><span style="font-size: large;">زمین با لایه ازن محافظت می شود</span></p> <p><span style="font-size: large;">شمشیرها با غلاف خود محافظت می شوند</span></p> <p><span style="font-size: large;">جوهر و مرکب اگر بدون محفظه باشند خشک می شوند</span></p> <p><span style="font-size: large;">سیب بدون پوست فاسد می شود</span></p> <p><span style="font-size: large;">موبایل ها با قاب های رنگارنگ محافظت می شوند</span></p> <p><span style="font-size: large;">زنان جواهرات زیبایی هستند که با چشم هایشان توصیف می شوند:</span></p> <p><span style="font-size: large;">و حجاب محافظت می کند از زیبایی آنها.</span></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://sadaf1375.kowsarblog.ir/برای-هرچیزی-حجابی-است">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://sadaf1375.kowsarblog.ir/برای-هرچیزی-حجابی-است <p><span style="font-size: large;">آیا در زمان حكومت اسلامی پیامبر(ص) و حضرت علی(ع)، حجاب اجباری بوده و برخوردی می شد؟<br /><br />حجاب اجباری</span></p> <p><span style="font-size: large;">برای روشن شدن جواب، باید به این مطالب توجه كرد:</span></p> <p><span style="font-size: large;">حكم پوشش اسلامی با نزول این آیه از قرآن اعلام گردید: « وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ یغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَیحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا یبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْیضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُیوبِهِنَّ وَلَا یبْدِینَ زِینَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِی إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِی أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَیمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِینَ غَیرِ أُولِی الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِینَ لَمْ یظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاءِ وَلَا یضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِیعْلَمَ مَا یخْفِینَ مِنْ زِینَتِهِنَّ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِیعًا أَیهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ[نور/۳۱] و به زنان با ایمان بگو چشمهای خود را (از نگاه هوس‌آلود) فروگیرند، و دامان خویش را حفظ کنند و زینت خود را - جز آن مقدار که نمایان است- آشکار ننمایند و (اطراف) روسری‌های خود را بر سینه خود افکنند (تا گردن و سینه با آن پوشانده شود)، و زینت خود را آشکار نسازند مگر برای شوهرانشان، یا پدرانشان، یا پدر شوهرانشان، یا پسرانشان، یا پسران همسرانشان، یا برادرانشان، یا پسران برادرانشان، یا پسران خواهرانشان، یا زنان هم‌کیششان، یا بردگانشان [=کنیزانشان‌]، یا افراد سفیه که تمایلی به زن ندارند، یا کودکانی که از امور جنسی مربوط به زنان آگاه نیستند؛ و هنگام راه رفتن پاهای خود را به زمین نزنند تا زینت پنهانیشان دانسته شود (و صدای خلخال که برپا دارند به گوش رسد). و همگی بسوی خدا بازگردید ای مؤمنان، تا رستگار شوید!»</span></p> <p><span style="font-size: large;"><br />در این آیه با جمله «وَلْیضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُیوبِهِنَّ» پوشش اسلامی بیان شده است. این جمله می گوید: زنان مؤمن روسری خودشان را طوری كنند كه گریبانشان با این روسری پوشانده شود و در نتیجه گوشها، گوشواره ها، گردن و سینه پوشانده شود.</span></p> <p><span style="font-size: large;">در شأن نزول این آیه در روایت حضرت امام باقر(ع) آمده است: یكی از جوانان مدینه با یكی از زنان مدینه روبرو شد. در آن زمان زنان روسری خود را به پشت گردن می انداختند. وقتی كه آن زن از كنار این جوان گذشت، به آن زن خیره شد و از پشت سر به او نگاه می كرد. این جوان در پی او راه افتاد و داخل كوچه ای شد و در حال راه رفتن، استخوان یا شی ای که از دیوار بیرون زده بود، به او اصابت كرد و زخمی شد. او پیش خود گفت: باید خدمت پیامبر اسلام(ص) برسم و داستان را برای او بگویم. آن جوان نزد پیامبر آمد و پیامبر فرمود: چه شده است؟! در این حال جبرئیل نازل شد و این آیه را برای پیامبر آورد.[۱]</span></p> <p><span style="font-size: large;"> از این آیه و حدیث، وضع پوشش زنان عرب جاهلی به دست می آید. زنان جاهلی، پیراهنی می پوشیدند كه سینه اش باز می ماند، روسری آنها تنها سر را می پوشانید و ادامه روسری از پشت گوشها به پشت گردن انداخته می شد و در نتیجه گاهی برخی زینتهای آنها دیده می شد. آیه شریفه نازل شد و دستور داد كه روسری خود را طوری بپوشند كه گوش، گردن، سینه و زینتهای آنها دیده نشود و مسلمانان پس از نزول آیه، به آن عمل كردند.[۲]</span></p> <p><span style="font-size: large;"> زنان عرب جاهلی یك روسری دیگری هم داشتند كه بزرگتر از روسری معمولی بود. این روسری از چادر كوچكتر و از روسری معمولی بزرگتر بود. روسری بزرگ مخصوص بیرون بود. استفاده از روسری بزرگ در آن زمان، دو جور بوده است. برخی از آن به عنوان لباس تشریفاتی استفاده می كردند ولی برخی از زنان به عنوان پوشش استفاده می كردند همانطوری كه در عصر ما در ایران چادر به دو صورت به كار می رود. برخی آن را به عنوان پوشش كاملتر به كار می برند و برخی فقط به عنوان تشریفات به كار می برند و هیچگونه پوششی به حساب نمی آید. آیه ۵۹ سوره احزاب نازل شد و به زنان مؤمن دستور داد كه روسری بزرگ را به عنوان پوشش كاملتر به كار ببرند و مسلمانان از آن زمان به بعد چنین كردند. در آیه ۵۹ سوره احزاب آمده است: «&#8230; يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِن جَلاَبِيبِهِنَّ &#8230;» جلابیب، جمع جلباب و به معنای لباسی است كه از روسری معلمولی بزرگتر و از چادر و عبا كوچكتر است،[۳]</span></p> <p><span style="font-size: large;">این آیه در صدد بیان حكم دیگری در مورد پوشش نیست بلكه این آیه تأكید است بر عمل كردن به آیه سوره نور كه حكم پوشش اسلامی را بیان می كند[۴] بنابراین زنان عربی، لباس خاصی داشتند و با نزول حكم اسلامی پوشش، خود را بر اساس پوشش اسلامی پوشاندند و زنان مؤمن این حكم را خوب مراعات می كردند و خود را در برابر مردان نامحرم می پوشاندند.</span></p> <p><span style="font-size: large;">در روایتی از عایشه آمده است:<br />« ما رایت نساء الانصار، لما نزلت هذه الایه قامت کل واحده الی مرطها المرحل فصدعت منه صدعۀً، فاختمرن، فأصبحن کان علی رؤسهن الغربان[۵] من برتر از زنان انصار ندیدم، همین که آیات سوره نور نازل شد یک نفر از آنان دیده نشد که مانندسابق بیرون بیاید، سر خود را با روسریهای مشکی می پوشیدند گوئی کلاغ روی سرشان نشسته است.»</span></p> <p><span style="font-size: large;"> توجه داشته باشید كه هدف اساسی این است كه مردان و زنان طوری عمل كنند كه فساد آور نباشد و آنانكه به حقیقت، دین اسلام را پذیرفتند، آنگونه عمل می كردند كه دین دستور داده بود. اگر زن یا مرد، پوششی به خود بگیرد كه زبان حال آن پوشش، دعوت به فساد باشد، این پوشش، اسلامی نیست حتی اگر به صورت ظاهر هم اسلامی باشد همان طوری كه اگر كسی نماز بخواند و هدفش ریا باشد، آن نماز نماز نیست گرچه بصورت ظاهر هم نماز باشد. بر این اساس هم مردان و هم زنان باید در پیاده كردن پوشش اسلامی به هدف اساسی دین اسلام توجه كنند. البته به این مطلب توجه بكنیم كه شكل لباس، در عصر ها و زمانهای مختلف، متحول می شود ولی آن هدف اساسی همواره ثابت است. اگر لباس، لباس باشد كه دعوت به فساد نكند و آن مواضعی كه باید پوشانده شود، پوشانده شود، در این صورت، آن لباس اشكالی نخواهد داشت و چنین نیست كه در همه كشورها و همه شهرها لباس همه مردم یكسان باشد. سلیقه ها، عادتها، فرهنگها و شرائط جغرافیائی متفاوت است و به خاطر همین، لباس ها هم متفاوت است.</span></p> <p><span style="font-size: large;">تردیدی نیست كه حجاب یكی از ضروریات دین اسلام و بی حجابی جزء منكرات شمرده می شود و آیات و روایات فراوانی كه در زمینه فریضه امر به معروف و نهی از منكر آمده، بر این تأكید دارند كه باید با تظاهر گناه و فساد با شرائطش مبارزه شود. یكی از آن ها پدیده بی حجابی است. و این دستور به صورت یك قضیه حقیقی و قانون ملی الهی بیان شده و همگان را در گستره خود قرار می دهد، پیامبر(ص) و امیرالمؤمنین(ع) نیز از این قانون مستثنی نیستند.</span></p> <p><span style="font-size: large;">لذا آن چه مهم است رعایت مراتب امر به معروف و نهی از منكر و چگونگی اجرای آن می باشد كه در زمان پیامبر(ص) و بعد از آن در میان دینداران معمول بوده است به طوری كه مردم به طور زبانی تذكر می دادند و با بیان آیات و روایات هشدار می دادند.</span></p> <p><span style="font-size: large;">آنچه مسلم است چه در عصر نبی اكرم(ص) و چه در عصر حضرت علی(ع)، مسأله امر به معروف ونهی از منكر اجرا می‏گشته و در حد امكان جلوی بی‏حجابی و بدحجابی گرفته می‏شد. اینكه تا چه حد ممكن بوده، بستگی به میزان قدرت اجرایی آن بزرگواران داشته است.</span></p> <p><span style="font-size: large;"><br /></span></p> <p><span style="font-size: large;">[۱]. وسائل الشیعه۷ ج ۱۴، ص ۱۳۸، باب ۱۰۴، ح ۴، مقدمات نكاح، تفسیر صافی، ج ۲، ص ۱۶۵، چاپ دو مجلدی، تفسیر برهان، ج ۳، ص ۱۲۹، چاپ رحلی، المیزان، ج ۱۵، چاپ بیروت، عربی، طبع دوم، ص ۱۱۶ و تفسیر نمونه، ج ۱۴، ص ۴۳۵.<br />[۲]. مسأْله حجاب، چاپ ۵۲، ۱۳۷۹، ص ۱۳۹، تفسیر نمونه، ج ۱۴، ص ۴۴۰، المیزان، ج ۱۵، ص ۱۱۶، تفسیر كشاف، ج ۳، ص ۲۳۱.<br />[۳]. مسأله حجاب، ص ۱۷۴، چاپ ۳۸ و تفسیر نمونه، ج ۱۷، ص ۴۲۶ به بعد.<br />[۴]. مسأله حجاب، ص ۱۷۸، چاپ ۳۸ و تفسیر نمونه، ج ۱۷، ص ۴۲۶ به بعد.<br />[۵]. کشاف، ج۳،ص ۲۳۱، حجاب از دیدگاه قران و سنت، ص ۱۸.</span></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://sadaf1375.kowsarblog.ir/آیا-در-زمان-حكومت-اسلامی">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://sadaf1375.kowsarblog.ir/آیا-در-زمان-حكومت-اسلامی <p><span style="font-size: large;">چرا غرب از حجاب مي ترسد؟<br />چرا غرب از حجاب مي ترسد؟</span></p> <p><span style="font-size: large;">تمدن مادي غرب برپايه ماديت و دنياگرايي بنا شده و چون سران و حاكمان آن ديار، شيفته قدرت و ثروت و لذت هستند، براي رسيدن به اين هدف خود نياز به مردمي مادي و جداي از معنويت دارند. از اين رو تلاش مي كنند مظاهر معنويت را از بين برده و اسباب غفلت و ماديت را ترويج و گسترش دهند. «تمدن غربي بر پايه ستيز با معنويت و طرد معنويت بنا شد &#8230; اين تمدن مادي و دور از معنويت هر چه پيشرفت كند، انحرافش بيشتر مي شود؛</span></p> <p><span style="font-size: large;">هم خود آنها و هم همه بشريت را با ميوه هاي زهرآگين خود تلخكام مي كند؛ همچنان كه تا امروز كرده است&#8230;ويران شدن كانون خانواده، سيلاب فساد جنسي و طغيان سرمايه داري افراطي، همه نتايج همان تفكيك است &#8230; حرف نوي مكتب سياسي امام بزرگوار ما براي دنيا اين است كه در همه اركان برنامه ريزي هاي يك قدرت سياسي، سياست با معنويت و قدرت با اخلاق همراه شود و اصول اخلاقي مورد مراعات قرار گيرد.» (امام خامنه اي،14/3/1383) روشن است غرب با اين حرف تازه كه از اساس با ماديت بي معنويت مخالف است دشمني كرده و راه مقابله با آن را در پيش بگيرد و با راه هاي گوناگون در صدد ضربه زدن به اين سخن تازه باشد تا نتواند حرف خود را به گوش جهانيان برساند. مردمي كه از مادي گرايي خسته شده و تشنه زلال معنويت هستند بي شك با شنيدن شمه اي از معنويت اسلام به آن رو خواهند آورد و اين براي غرب خطرناك است. «امروز انسان ها در همه نقاط دنيا تقريباً : به خصوص در همين كشورهاي غربي و مادي- از ماديت دلزده شده اند، دل شان براي يك معنويتي كه درست هم آن معنويت را نمي شناسند، پر مي زند و جوان ها سر در گم دنبال چيزي وراي اين ظواهر مادي و اين لذات مادي هستند كه براي آنها عادي شده، دنبال معنويتند اما قدرت هاي اداره كننده عالم، مديريت هاي اقتصادي دنيا يعني، همين غارتگران[و] چپاولگران &#8230; نمي گذارند ملت ها به سمت معنويت راه پيدا كنند، شوق هست، اما مانع هم هست در يك چنين دنيايي، جمهوري اسلامي&#8230;، يك هماوردطلبي بزرگ نسبت به استكبار جهاني است و فلسفه هاي آنها را باطل مي كند&#8230;» (امام خامنه اي، 19/2/86) يكي از نشانه هاي بروز معنويت، حجاب اسلامي بانوان است كه به شدت با ماديت تعارض دارد، چرا كه يكي از راهكارهاي ترويج فساد و مبارزه با معنويت استفاده ابزاري از زنان و رواج بي بندوباري بين جوانان است. از اين رو يكي از سياست هاي جدي غرب مبارزه با حجاب و پوشش زنان است. تصويب قوانين ضدحجاب در كشورهاي اروپايي، اذيت و آزار و گاه محاكمه و جريمه بانوان محجبه، ترويج فحشا براي مبارزه با عفت و حيا، اهداي جايزه صلح به زنان معلوم الحال و مخالف حجاب، مخالفت و سنگ اندازي براي ورزشكاران محجبه زن مسلمان و &#8230; همه در راستاي همان سياستي است كه خواهان حذف معنويت از جامعه است. چنانچه مقام معظم رهبري نيز به آن، اينگونه اشاره كرده اند: «ببينيد الان چقدر خرج مي كنند و زحمت مي كشند، براي اين كه حجاب را در دنيا از بين ببرند؛ كشورهايي كه خودشان را مهد آزادي هم مي دانند، مي بينيد كه چه مي كنند براي مبارزه با حجاب.» (امام خامنه اي،14/7/1383)</span></p> <p><span style="font-size: large;">سال هاي قبل ايران توسط چماقداري مانند رضا ميرپنج درصدد اجراي اين حركت ضدانساني بر آمد، اما مردم مسلمان ايران با خون دل در برابر اين توطئه ايستادند. در همين رابطه امام راحل فرمود: «خدا مي داند كه به اين ملت ايران چه گذشت در اين كشف حجاب. حجاب انسانيت را پاره كردند اينها.» (صحيفه امام، ج 3، ص300) امروز نيز با استخدام برخي زنان مشهور ايراني در سياست يا در هنر و ورزش و &#8230; همان سياست را پيش گرفته اند. كشف حجاب اين زنان مواجب بگير مقابل دوربين هاي تلويزيوني و بازي در فيلم هاي مستجهن توسط برخي هنرپيشگان زن ايراني همه براي همين هدف است. سياستي كه امروز در انقلاب اسلامي مردم مصر به گونه اي ديگر پياده شده و روسپيان به خدمت صهيونيست در آمده تا با برهنگي خود شايد به زعم خام خللي در انقلاب اسلامي مردم به وجود آورند. ترس غرب از حجاب اسلامي بانوان و هزينه هاي گزاف براي مبارزه با آن نشان از قدرت معنويت حجاب دارد. از اين رو يكي از سياست هاي اصلي نظام در عرصه فرهنگ ترويج حجاب و پوشش در ميان زنان بوده است، گرچه در اين ميان پستي و بلندي هاي بسياري وجود دارد و همواره با كاستي هايي قابل توجه مواجه بوده ايم، اما سياست كلي بر مبارزه با بي بندوباري بوده است. رفتار امروز در برابر حجاب زنان نشان از اين دارد اين سياست نظام، بسيار راهبردي و صحيح بوده است و يكي از نقاطي است كه بر فرهنگ مادي غرب آسيب جدي وارد مي كند. در اين رابطه امام خامنه اي تحليلي اين گونه دارند: «تجربه هاي تلخي كه امروز ما شاهد هستيم در غرب اتفاق مي افتد، حاصل نوع نگاهي است كه غرب به زن دارد و تقابلي است كه خواسته است بين زن و مرد به وجود آورد. به خاطر ديدن اين تجربه ها از اين مسئله بيزاريم. غرب به دليل نوع نگاهي كه به زن دارد، سعي مي كند به نيازهايي دامن بزند كه نيازهاي واقعي انسان به حساب نمي آيند. مثلاً از معنويت كه نياز واقعي و اساسي انسان است، غفلت مي كند، در حالي كه به نيازهاي مادي مي پردازد و آنها را نيازهاي اصلي جلوه مي دهد كه به هيچ وجه اين طور نيست. سال ها غرب با معنويت و مظاهر آن جنگيده است. يكي از مظاهر معنويت كه غرب هيچ وقت با آن سر سازگاري نداشته و ندارد، حجاب است.» (امام خامنه اي، 18/07/1377) اولين و بارزترين شاخصه اي كه حجاب و اخلاق اسلامي به دنبال مي آورد رشد معنويت است. وقتي حجاب وارد ميدان مي شود و همه افراد جامعه به تناسب خود حجاب را رعايت مي كنند ماديت كم رنگ مي شود و در مقابل معنويت و ارزش هاي دروني انسان بيشتر مورد توجه قرار مي گيرد.از اين رو مقام معظم رهبري تأكيد دارند: «بايد مسائل ارزشي اسلام در جامعه ما احيا بشود. مثلاً مسئله حجاب ، يك مسئله ارزشي است. &#8230; ما كه روي حجاب اين قدر مقيديم، به خاطر اين است كه حفظ حجاب به زن كمك مي كند تا بتواند به آن رتبه معنوي عالي خود برسد و دچار آن لغزش گاه هاي بسيار لغزنده اي كه سر راهش قرار داده اند، نشود.» (امام خامنه اي، 04/10/1370)</span></p> <p><span style="font-size: large;">يكي از راهبردهاي مهم غرب در مبارزه با فرهنگ معنوي اسلام كه امروزه در سرتاسر دنيا خواهان پيدا كرده است مبارزه با حجاب است! چنانچه حتي حجاب هاي حداقلي شهروندان مسلمان خود با يك روسري را هم بر نمي تابند !</span></p> <p><span style="font-size: large;">به گفته مقام رهبري: «آنها با همه چيز كنار مي آيند، جز با دو، سه چيز؛ يكي از آنها و شايد مهم ترينش حفظ اين حالت حفاظ منضبط ميان دو جنس زن و مرد است؛ يعني خويشتن داري در مقابل چيزي كه به آن آزادي جنسي گفته مي شود. در مقابل اين، به شدت سرسختند؛ هر كار ديگري بكنند، مهم نيست، اما اين از لحاظ ارزشي غلط است؛ عكسش درست است. ما از دنياي غرب كه آمدند زن بشري را در طول دوره هاي گذشته تا امروز اين قدر مورد تحقير قرار دادند، طلبكاريم . شما خيال كرده ايد كه اگر ما چادر را كنار گذاشتيم، فرضاً آن مقنعه كذايي و آن لباس هاي «و ليضربن بخمرهن علي جيوبهن» و همان هايي را كه در قرآن هست، درست كرديم، دست از سر ما برمي دارند؟ نه، آنها به اين چيزها قانع نيستند؛ آنها مي خواهند همان فرهنگ منحوس خودشان عيناً اينجا عمل بشود؛ مثل زمان شاه كه عمل مي شد.» (همان). در وصيت نامه شهدا - اين نوشته هاي ماندگار شهداي دفاع مقدس- پس از دفاع از ولايت و فرهنگ عاشورا شايد مهم ترين مسئله، توصيه به حجاب باشد و جالب است رويكرد شهدا به حجاب - مانند آنچه در فوق گذشت- يك مظهر معنويت براي مقابله با فرهنگ غرب است و اين نشان از درك و بصيرت بالاي شهداي خميني دارد. براي نمونه چند جمله از وصيت شهدا ذكر مي شود: «تو اي خواهر ديني ام! چادر سياهي كه تو را احاطه كرده است از خون سرخ من كوبنده تر است.» همچنين «حفظ حجاب همچون جهاد در راه خداست.» و شهيد ديگري مي گويد: «از تمامي خواهرانم مي خواهم كه حجاب؛ اين لباس رزم را حافظ باشند.» و يا «خواهرم! حجاب تو مشت محكمي بر دهان منافقين و دشمنان اسلام مي زند.» همين طور «شما خواهرانم و مادرانم! حجاب شما جامعه را از فساد به سوي معنويت و صفا مي كشاند.» و «اي خواهرم! قبل از هر چيز استعمار از سياهي چادر تو مي ترسد تا سرخي خون من!»<br />(چرا غرب از حجاب مي ترسد؟ مهدی عامری،بصيرت، 90/10/17 )</span></p> <p><span style="font-size: large;"><br /></span></p> <h1><span style="font-size: large;">چرا غرب از حجاب مي ترسد؟</span></h1> <div class="content"> <div class="field field-type-text field-field-q"> <div class="field-items"> <div class="field-item odd"><span style="font-size: large;">چرا غرب از حجاب مي ترسد؟</span></div> </div><br /> </div> <p></p><p><span style="font-size: large;">تمدن مادي غرب برپايه ماديت و دنياگرايي بنا شده و چون سران و حاكمان آن ديار، شيفته قدرت و ثروت و لذت هستند، براي رسيدن به اين هدف خود نياز به مردمي مادي و جداي از معنويت دارند. از اين رو تلاش مي كنند مظاهر معنويت را از بين برده و اسباب غفلت و ماديت را ترويج و گسترش دهند. «تمدن غربي بر پايه ستيز با معنويت و طرد معنويت بنا شد &#8230; اين تمدن مادي و دور از معنويت هر چه پيشرفت كند، انحرافش بيشتر مي شود؛</span></p> <p><span style="font-size: large;">هم خود آنها و هم همه بشريت را با ميوه هاي زهرآگين خود تلخكام مي كند؛ همچنان كه تا امروز كرده است&#8230;ويران شدن كانون خانواده، سيلاب فساد جنسي و طغيان سرمايه داري افراطي، همه نتايج همان تفكيك است &#8230; حرف نوي مكتب سياسي امام بزرگوار ما براي دنيا اين است كه در همه اركان برنامه ريزي هاي يك قدرت سياسي، سياست با معنويت و قدرت با اخلاق همراه شود و اصول اخلاقي مورد مراعات قرار گيرد.» (امام خامنه اي،14/3/1383) روشن است غرب با اين حرف تازه كه از اساس با ماديت بي معنويت مخالف است دشمني كرده و راه مقابله با آن را در پيش بگيرد و با راه هاي گوناگون در صدد ضربه زدن به اين سخن تازه باشد تا نتواند حرف خود را به گوش جهانيان برساند. مردمي كه از مادي گرايي خسته شده و تشنه زلال معنويت هستند بي شك با شنيدن شمه اي از معنويت اسلام به آن رو خواهند آورد و اين براي غرب خطرناك است. «امروز انسان ها در همه نقاط دنيا تقريباً : به خصوص در همين كشورهاي غربي و مادي- از ماديت دلزده شده اند، دل شان براي يك معنويتي كه درست هم آن معنويت را نمي شناسند، پر مي زند و جوان ها سر در گم دنبال چيزي وراي اين ظواهر مادي و اين لذات مادي هستند كه براي آنها عادي شده، دنبال معنويتند اما قدرت هاي اداره كننده عالم، مديريت هاي اقتصادي دنيا يعني، همين غارتگران[و] چپاولگران &#8230; نمي گذارند ملت ها به سمت معنويت راه پيدا كنند، شوق هست، اما مانع هم هست در يك چنين دنيايي، جمهوري اسلامي&#8230;، يك هماوردطلبي بزرگ نسبت به استكبار جهاني است و فلسفه هاي آنها را باطل مي كند&#8230;» (امام خامنه اي، 19/2/86) يكي از نشانه هاي بروز معنويت، حجاب اسلامي بانوان است كه به شدت با ماديت تعارض دارد، چرا كه يكي از راهكارهاي ترويج فساد و مبارزه با معنويت استفاده ابزاري از زنان و رواج بي بندوباري بين جوانان است. از اين رو يكي از سياست هاي جدي غرب مبارزه با حجاب و پوشش زنان است. تصويب قوانين ضدحجاب در كشورهاي اروپايي، اذيت و آزار و گاه محاكمه و جريمه بانوان محجبه، ترويج فحشا براي مبارزه با عفت و حيا، اهداي جايزه صلح به زنان معلوم الحال و مخالف حجاب، مخالفت و سنگ اندازي براي ورزشكاران محجبه زن مسلمان و &#8230; همه در راستاي همان سياستي است كه خواهان حذف معنويت از جامعه است. چنانچه مقام معظم رهبري نيز به آن، اينگونه اشاره كرده اند: «ببينيد الان چقدر خرج مي كنند و زحمت مي كشند، براي اين كه حجاب را در دنيا از بين ببرند؛ كشورهايي كه خودشان را مهد آزادي هم مي دانند، مي بينيد كه چه مي كنند براي مبارزه با حجاب.» (امام خامنه اي،14/7/1383)</span></p> <p><span style="font-size: large;">سال هاي قبل ايران توسط چماقداري مانند رضا ميرپنج درصدد اجراي اين حركت ضدانساني بر آمد، اما مردم مسلمان ايران با خون دل در برابر اين توطئه ايستادند. در همين رابطه امام راحل فرمود: «خدا مي داند كه به اين ملت ايران چه گذشت در اين كشف حجاب. حجاب انسانيت را پاره كردند اينها.» (صحيفه امام، ج 3، ص300) امروز نيز با استخدام برخي زنان مشهور ايراني در سياست يا در هنر و ورزش و &#8230; همان سياست را پيش گرفته اند. كشف حجاب اين زنان مواجب بگير مقابل دوربين هاي تلويزيوني و بازي در فيلم هاي مستجهن توسط برخي هنرپيشگان زن ايراني همه براي همين هدف است. سياستي كه امروز در انقلاب اسلامي مردم مصر به گونه اي ديگر پياده شده و روسپيان به خدمت صهيونيست در آمده تا با برهنگي خود شايد به زعم خام خللي در انقلاب اسلامي مردم به وجود آورند. ترس غرب از حجاب اسلامي بانوان و هزينه هاي گزاف براي مبارزه با آن نشان از قدرت معنويت حجاب دارد. از اين رو يكي از سياست هاي اصلي نظام در عرصه فرهنگ ترويج حجاب و پوشش در ميان زنان بوده است، گرچه در اين ميان پستي و بلندي هاي بسياري وجود دارد و همواره با كاستي هايي قابل توجه مواجه بوده ايم، اما سياست كلي بر مبارزه با بي بندوباري بوده است. رفتار امروز در برابر حجاب زنان نشان از اين دارد اين سياست نظام، بسيار راهبردي و صحيح بوده است و يكي از نقاطي است كه بر فرهنگ مادي غرب آسيب جدي وارد مي كند. در اين رابطه امام خامنه اي تحليلي اين گونه دارند: «تجربه هاي تلخي كه امروز ما شاهد هستيم در غرب اتفاق مي افتد، حاصل نوع نگاهي است كه غرب به زن دارد و تقابلي است كه خواسته است بين زن و مرد به وجود آورد. به خاطر ديدن اين تجربه ها از اين مسئله بيزاريم. غرب به دليل نوع نگاهي كه به زن دارد، سعي مي كند به نيازهايي دامن بزند كه نيازهاي واقعي انسان به حساب نمي آيند. مثلاً از معنويت كه نياز واقعي و اساسي انسان است، غفلت مي كند، در حالي كه به نيازهاي مادي مي پردازد و آنها را نيازهاي اصلي جلوه مي دهد كه به هيچ وجه اين طور نيست. سال ها غرب با معنويت و مظاهر آن جنگيده است. يكي از مظاهر معنويت كه غرب هيچ وقت با آن سر سازگاري نداشته و ندارد، حجاب است.» (امام خامنه اي، 18/07/1377) اولين و بارزترين شاخصه اي كه حجاب و اخلاق اسلامي به دنبال مي آورد رشد معنويت است. وقتي حجاب وارد ميدان مي شود و همه افراد جامعه به تناسب خود حجاب را رعايت مي كنند ماديت كم رنگ مي شود و در مقابل معنويت و ارزش هاي دروني انسان بيشتر مورد توجه قرار مي گيرد.از اين رو مقام معظم رهبري تأكيد دارند: «بايد مسائل ارزشي اسلام در جامعه ما احيا بشود. مثلاً مسئله حجاب ، يك مسئله ارزشي است. &#8230; ما كه روي حجاب اين قدر مقيديم، به خاطر اين است كه حفظ حجاب به زن كمك مي كند تا بتواند به آن رتبه معنوي عالي خود برسد و دچار آن لغزش گاه هاي بسيار لغزنده اي كه سر راهش قرار داده اند، نشود.» (امام خامنه اي، 04/10/1370)</span></p> <p><span style="font-size: large;">يكي از راهبردهاي مهم غرب در مبارزه با فرهنگ معنوي اسلام كه امروزه در سرتاسر دنيا خواهان پيدا كرده است مبارزه با حجاب است! چنانچه حتي حجاب هاي حداقلي شهروندان مسلمان خود با يك روسري را هم بر نمي تابند !</span></p> <p><span style="font-size: large;">به گفته مقام رهبري: «آنها با همه چيز كنار مي آيند، جز با دو، سه چيز؛ يكي از آنها و شايد مهم ترينش حفظ اين حالت حفاظ منضبط ميان دو جنس زن و مرد است؛ يعني خويشتن داري در مقابل چيزي كه به آن آزادي جنسي گفته مي شود. در مقابل اين، به شدت سرسختند؛ هر كار ديگري بكنند، مهم نيست، اما اين از لحاظ ارزشي غلط است؛ عكسش درست است. ما از دنياي غرب كه آمدند زن بشري را در طول دوره هاي گذشته تا امروز اين قدر مورد تحقير قرار دادند، طلبكاريم . شما خيال كرده ايد كه اگر ما چادر را كنار گذاشتيم، فرضاً آن مقنعه كذايي و آن لباس هاي «و ليضربن بخمرهن علي جيوبهن» و همان هايي را كه در قرآن هست، درست كرديم، دست از سر ما برمي دارند؟ نه، آنها به اين چيزها قانع نيستند؛ آنها مي خواهند همان فرهنگ منحوس خودشان عيناً اينجا عمل بشود؛ مثل زمان شاه كه عمل مي شد.» (همان). در وصيت نامه شهدا - اين نوشته هاي ماندگار شهداي دفاع مقدس- پس از دفاع از ولايت و فرهنگ عاشورا شايد مهم ترين مسئله، توصيه به حجاب باشد و جالب است رويكرد شهدا به حجاب - مانند آنچه در فوق گذشت- يك مظهر معنويت براي مقابله با فرهنگ غرب است و اين نشان از درك و بصيرت بالاي شهداي خميني دارد. براي نمونه چند جمله از وصيت شهدا ذكر مي شود: «تو اي خواهر ديني ام! چادر سياهي كه تو را احاطه كرده است از خون سرخ من كوبنده تر است.» همچنين «حفظ حجاب همچون جهاد در راه خداست.» و شهيد ديگري مي گويد: «از تمامي خواهرانم مي خواهم كه حجاب؛ اين لباس رزم را حافظ باشند.» و يا «خواهرم! حجاب تو مشت محكمي بر دهان منافقين و دشمنان اسلام مي زند.» همين طور «شما خواهرانم و مادرانم! حجاب شما جامعه را از فساد به سوي معنويت و صفا مي كشاند.» و «اي خواهرم! قبل از هر چيز استعمار از سياهي چادر تو مي ترسد تا سرخي خون من!»<br /> (چرا غرب از حجاب مي ترسد؟ مهدی عامری،بصيرت، 90/10/17 چرا غرب از حجاب مي ترسد؟</span></p> </div><div class="item_footer"><p><small><a href="https://sadaf1375.kowsarblog.ir/چرا-غرب-از-حجاب-میترسد">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://sadaf1375.kowsarblog.ir/چرا-غرب-از-حجاب-میترسد <p><span style="color: #ff0000;"><span style="font-size: x-large;">پوشش وحجاب پيش از آيين مسيحيت</span></span></p> <p><span style="font-size: large;">در آيين مسيحيت، پوشش اهميت زيادي داشته و زنان معتقد به حضرت مسيح(ع) مي‌كوشيدند مانند حضرت مريمƒ موي خود را بپوشانند و باحجاب وارد جامعه شوند. نقاشان مسيحي‌ ـ به خصوص نقاشان قديمي‌تر‌ ـ تصوير حضرت مريمƒ را با پوشش و حجاب كامل مي‌كشيدند‌. همچنين از گذشته تا زمان حاضر زنان راهبه و قديس، يكي از كامل‌ترين حجاب‌ها را انتخاب كرده‌اند‌. اين امر نشان مي‌دهد كه از نظر آنان‌، داشتن حجاب‌، به دين‌داري نزديك‌تر و در پيشگاه خدا پسنديده‌تر است.</span></p> <p><span style="font-size: large;">مسيحيت، نه تنها احكام شريعت يهود در مورد حجاب را تغيير نداد، بلكه قوانين شديد آن را استمرار بخشيد و در برخي موارد، گام را فراتر نهاد و با سخت‏گيري بيشتري، وجوب حجاب را مطرح ساخت؛ زيرا در شريعت يهود، تشكيل خانواده و ازدواج امري مقدس شمرده مي‏شد و طبق نوشته ويل دورانت، در سن بيست سالگي اجباري بود.65</span></p> <p><span style="font-size: large;">بنابراين مسيحيت، براي از بين بردن زمينه هرگونه تحريك و تهييج، زنان را به صورت شديدتري به رعايت كامل پوشش و دوري از هرگونه آرايش و تزيين فراخواند. در متون تاريخي، چادر و روبند، براي همگان - حتّي براي خاتون‏هاي اشراف - ضروري بود. در اعياد نيز، كسي آن را كنار نمي‏گذاشت؛ بلكه با طلا و نقره و پارچه‏هاي زربافت آن را تزيين مي‏نمودند و حتّي براي تفريح نيز با حجب و حياي كامل در مجالس انس يا گردش‏هايي دور از چشم نامحرمان، شركت مي‏جستند.66</span></p> <p><span style="font-size: large;">انجيل در موارد فراوان، بر وجوب حجاب و پوشش تأكيد و پيروانش را به تنزّه از اِعمال شهوت و عفاف فراخوانده است. در عهد جديد مي‏خوانيم:</span></p> <p><span style="font-size: large;">همچنين زنان پير در سيرت متقي باشند و نه غيبت‏گو و نه بنده شراب زياده؛ بلكه معلمات تعليم نيكو* تا زنان جوان را خِرَد بياموزند كه شوهردوست و فرزنددوست باشند* و خردانديش، عفيفه، خانه‏نشين، نيكو و مطيع شوهران خود كه مبادا كلام خدا متهم شود.67</span></p> <p><span style="font-size: large;">علاوه بر اين، «عهد جديد» نيز لزوم پوشاندن موي سر، به ويژه در مراسم عبادي68 لزوم سكوت به ويژه در كليسا،69 باوقار و امين بودن زن70 و نهي از نگاه ناپاك به بيگانگان را خاطرنشان ساخته، مي‏گويد: كسي كه به زني نظر شهوت اندازد، همان دم، در دل خود با او زنا كرده است * پس اگر چشم راستت، تو را بلغزاند، قلعش كن و از خود دور انداز؛ زيرا تو را بهتر آن است كه عضوي از اعضايت تباه گردد، از آن‌كه تمام بدنت در جهنم افكنده شود.*71</span></p> <p><span style="font-size: large;">دستورات ديني پاپ‏ها و كاردينال‏هاي مسيحي، كه بر اساس آن، پوشاندن صورت الزامي و تزيين موي سر و آرايش آن و تنظيم آنها در آيينه و سوراخ كردن گوش‏ها و آويختن گلوبند، خلخال، طلا و دستبند قيمتي، رنگ نمودن مو و تغيير صورت ظاهري ممنوع بود، شدت بيشتري را نشان مي‏دهد.72 در مورد سيره عملي زنان مسيحي، گفته شده: دين مسيحي، براي زن، خِمار را باقي نهاد. وقتي وارد اروپا شد، آن را نيكو شمرد. زن‏ها در كوچه و وقت نماز، خمار داشتند. در قرون وسطا، خصوصاً قرن نهم، خمار رواج داشت. آستين خمار، شانه زن را پوشانده، تقريباً به زمين مي‏رسيد. اين عادت تا قرن سيزدهم باقي بود.73</span></p> <p><span style="font-size: large;">هنگام ظهور مسيح(ع) در فلسطين‌، اروپا در شرك و بت‌پرستي بود‌. مردم گرفتار آداب‌ورسوم مشركانه بودند و زنان آنها معمولاً موي خود را نمي‌پوشاندند‌. اما با آمدن مسيحيت به اروپا و گسترش تعاليم دين مسيح(ع)، پوشيدن موي سر نيز در ميان زنان گسترش يافت‌. ويل دورانت در مورد سيرة عملي زنان مسيحي چنين مي‏نويسد:</span></p> <p><span style="font-size: large;">ساق پاي زنان چيزي نبود كه در ملأ عام و يا رايگان به چشم خورد&#8230;. البسه بانوان در مجالس تورنه، موضوع مهمّي براي روحانيون بود كه كاردينال‏ها، در ازي جامه‏هاي خواتين را معيّن مي‏كردند. هنگامي كه كشيشان چادر و روبند را يكي از اركان اخلاقيات عيسوي دانستند، به دستور زن‏ها، چادرها را از مشمش ظريف و حرير زربفت ساختند&#8230;‌.74 تصويرهايي كه از پوشاك مسيحيان و زنان اروپا به جا مانده، به روشني حجاب كامل زنان را نشان مي‏دهد.75<br />مستندات فقهي پوشش در آيين مسيحيت</span></p> <p><span style="font-size: large;">در مسيحيت ـ همانند اديان زردشت و يهود ـ حجاب امري معمول و مورد تأييد است. مسيحيت نه تنها احكام شريعت يهود در مورد حجاب را تغيير نداد، بلكه از آن قدم فراتر نهاد؛ زيرا در شريعت يهود تشكيل خانواده و ازدواج امري مقدس شمرده مي‌شد. اما در مسيحيت، تجرد مقدس شمرده شد؛ از‌اين‌رو، براي از بين بردن زمينه تحريك و تهييج جنسي، زنان به رعايت عفت كامل و دوري از هرگونه آرايش، به صورت شديدتري فراخوانده شده‌اند. البته در تعاليم مسيحيت تأكيد بيشتر بر ترك عموم لذات دنيوي و از بين بردن شهوت است؛ از اين‌رو، رهبانيت در قرن 4 و 5 در اين آيين به وجود آمد. زنان راهبه مسيحي با رعايت عفت كامل و حجاب، مشغول خدمت به مردم شدند.</span></p> <p><span style="font-size: large;">در انجيل بر وجوب حجاب و پوشش تأكيد و پيروانش را به تنزّه از اِعمال شهوت و عفاف فراخوانده است. در انجيل مي‏خوانيم:</span></p> <p><span style="font-size: large;">زنان جوان خِرد‌انديش، عفيفه، خانه‏نشين، نيكو و مطيع شوهران خود باشند. دستورات ديني پاپ‏ها و كاردينال‏هاي مسيحي كه براساس آن، پوشاندن صورت الزامي و تزيين موي سر و آرايش آن و تنظيم آنها در آيينه و سوراخ كردن گوش‏ها و آويختن گلوبند، خلخال، طلا و دستبند قيمتي، رنگ كردن مو و تغيير صورت ظاهري ممنوع بود.76<br />افراط در مسيحيت</span></p> <p><span style="font-size: large;">بيان شد كه مسيحيت در خصوص حجاب نه تنها روند شريعت يهود را پيروي كرد، بلكه قوانين شديد آن را دنبال كرد. و در برخي موارد، قدم را فراتر نهاد و با سخت‏گيري بيشتري وجوب حجاب را مطرح ساخت. عدم ازدواج و تجرّد، مقدس شمرده مي‏شد؛ از اين‌رو، مسيحيت، زنان را به صورت شديدتري به رعايت كامل پوشش و دوري از هر گونه آرايش و تزيين فراخواند. تا قبل از قرن هجده سالگي، زنان حتي معيشت خود را از طريق كار در منزل تأمين مي‌كردند.77 در آتن، زنِ متعلق به خانواده مرفه در اتاق‌هاي جداگانه زندگي مي‌كردند و شب‌ها در را به‌رويش قفل مي‌كردند تا از ديگران جدا باشد.78 هيچ زني حق نداشت پرستار، بازيگر، دبي يا چيزي نظير آن بشود؛ چون مشاغل بيروني را براي آن مناسب نمي‌ديدند.79</span></p> <p><span style="font-size: large;">در كتاب مقدس، در مورد لزوم آراستگي به حيا و كنار نهادن آرايش ظاهري چنين آمده است:</span></p> <p><span style="font-size: large;">همچنين زنان، خويشتن را بيارايند به لباسِ مزّين به حيا و پرهيز؛ نه به زلف‏ها و طلا و مرواريد و رختِ گران‏بها*‌&#8230;زن با سكوت به كمال اطاعت تعليم گيرد* و زن را اجازت نمي‏دهم كه تعليم دهد يا بر شوهر مسلّط شود؛ بلكه در سكوت بماند*80<br />گونه‌هاي پوشش در مسيحيت</span></p> <p><span style="font-size: large;">بر اساس آنچه گذشت، گونه‌هاي حجاب در مسيحيت اين‌گونه قابل تقسيم است:</span></p> <p><span style="font-size: large;">1. حجاب پوششي: مسيحيت با دستور تجرد و زندگي رهباني‌، بر لزوم حجاب پوششي و رعايت عفت تأكيد فراوان دارد. نه تنها پوشاندن صورت را الزامي كرد، بلكه تزيين موي سر و آرايش آن و تنظيم آنها در آيينه و سوراخ كردن گوش‏ها و آويختن گلوبند، خلخال، طلا و دستبند قيمتي، رنگ كردن مو و تغيير صورت ظاهري را نيز ممنوع كرد. صريحاً بيان مي‌كند كه « شما را زينت ظاهري نباشد از بافتن موي و متحلي شدن به طلا و پوشيدن لباس،&#8230;.».81 زن محترم وقتي از خانه خارج مي‌شد، از روبند استفاده مي‌كرد.82</span></p> <p><span style="font-size: large;">2. حجاب رفتاري: «&#8230;ليكن من به شما مي‌گويم هر كسي به زني نظر شهوت اندازد، همان دم در دل خود با او زنا كرده است. پس اگر چشم راستت تو را بلغزاند، قطعش كن و از خود دور‌انداز؛ زيرا تو را بهتر كه عضوي از اعضايت تباه گردد تا تمام بدند در جهنم افكنده شود».83هيچ كس براي زناني كه زيبايي‌شان را در معرض فروش مي‌گذاشتند، احترامي‌قائل نبود.84</span></p> <p><span style="font-size: large;">3. گفتاري: پوشش زن در مسيحيت آن‌قدر شديد بود كه بيشتر ترجيح مي‌داد، زنان خانه‌نشين و نيكو و مطيع شوهران خود باشند و كمتر وارد اجتماع مي‌شدند. از طرفي، مردان را نيز ملزم به رعايت شديد چشم مي‌نمود و سفارش مي‌كرد كسي كه به زني نظر شهوت اندازد، همان دم، در دل خود با او زنا كرده است.85 از زن محترم انتظار نمي‌رفت كه با هر كس كه در راه بر مي‌خورد وارد صحبت شود.86<br />نتيجه‌گيري</span></p> <p><span style="font-size: large;">هدف مقاله صرفاً ارائه مستندات شرعي براي توجه اديان بر مسئله پوشش و حجاب بود تا نشان داده شود، فرهنگ به تنهايي بر اين مهم تأكيد نداشته است؛ بلكه اديان، هماهنگ با فطرت آدمي،گرايش به پوشش و عفاف را به عنوان يك اصل پسنديده مطرح كردند در اديان، صرفاً به حجاب ظاهري تأكيد و بسنده نشده؛ بلكه حجاب باطني به عنوان آراستگي دروني و تلاش در جهت تأديب نفس براي هر مرد و زنِ متدين توصيه شده است. از ديگر مسائلي كه بايد مورد توجه قرار گيرد، مسئله فرهنگ‌پذيري است كه بر تمام شئونات اجتماعي تأثير دارد. حتي نحوه تغذيه، پوشش و نيز چگونگي تفريح و تفرج را نيز تحت تأثير خود قرار داده است. هنگامي‌كه عملي به عنوان فرهنگ جهاني در جامعه تبليغ شد، آن جامعه بدون توجه به اعتقادات و مصالح خود، تن به فرهنگ به اصطلاح جهان مي‌دهد؛ در حالي كه اديان در عرصه اصيل خود انسان را به ارزش‌هاي والاي انساني سوق مي‌دهند و از چهره زن، مريم، آسيه، خديجه و سرانجام، فاطمهƒ مي‌سازد.</span></p> <p><span style="font-size: large;"><br /></span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <h2><span style="font-size: large;">پوشش وحجاب پيش از آيين مسيحيت</span></h2> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">در آيين مسيحيت، پوشش اهميت زيادي داشته و زنان معتقد به حضرت مسيح(ع) مي‌كوشيدند مانند حضرت مريمƒ موي خود را بپوشانند و باحجاب وارد جامعه شوند. نقاشان مسيحي‌ ـ به خصوص نقاشان قديمي‌تر‌ ـ تصوير حضرت مريمƒ را با پوشش و حجاب كامل مي‌كشيدند‌. همچنين از گذشته تا زمان حاضر زنان راهبه و قديس، يكي از كامل‌ترين حجاب‌ها را انتخاب كرده‌اند‌. اين امر نشان مي‌دهد كه از نظر آنان‌، داشتن حجاب‌، به دين‌داري نزديك‌تر و در پيشگاه خدا پسنديده‌تر است.</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">مسيحيت، نه تنها احكام شريعت يهود د پوشش وحجاب پيش از آيين مسيحيت</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">در آيين مسيحيت، پوشش اهميت زيادي داشته و زنان معتقد به حضرت مسيح(ع) مي‌كوشيدند مانند حضرت مريمƒ موي خود را بپوشانند و باحجاب وارد جامعه شوند. نقاشان مسيحي‌ ـ به خصوص نقاشان قديمي‌تر‌ ـ تصوير حضرت مريمƒ را با پوشش و حجاب كامل مي‌كشيدند‌. همچنين از گذشته تا زمان حاضر زنان راهبه و قديس، يكي از كامل‌ترين حجاب‌ها را انتخاب كرده‌اند‌. اين امر نشان مي‌دهد كه از نظر آنان‌، داشتن حجاب‌، به دين‌داري نزديك‌تر و در پيشگاه خدا پسنديده‌تر است.</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">مسيحيت، نه تنها احكام شريعت يهود در مورد حجاب را تغيير نداد، بلكه قوانين شديد آن را استمرار بخشيد و در برخي موارد، گام را فراتر نهاد و با سخت‏گيري بيشتري، وجوب حجاب را مطرح ساخت؛ زيرا در شريعت يهود، تشكيل خانواده و ازدواج امري مقدس شمرده مي‏شد و طبق نوشته ويل دورانت، در سن بيست سالگي اجباري بود.65</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">بنابراين مسيحيت، براي از بين بردن زمينه هرگونه تحريك و تهييج، زنان را به صورت شديدتري به رعايت كامل پوشش و دوري از هرگونه آرايش و تزيين فراخواند. در متون تاريخي، چادر و روبند، براي همگان - حتّي براي خاتون‏هاي اشراف - ضروري بود. در اعياد نيز، كسي آن را كنار نمي‏گذاشت؛ بلكه با طلا و نقره و پارچه‏هاي زربافت آن را تزيين مي‏نمودند و حتّي براي تفريح نيز با حجب و حياي كامل در مجالس انس يا گردش‏هايي دور از چشم نامحرمان، شركت مي‏جستند.66</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">انجيل در موارد فراوان، بر وجوب حجاب و پوشش تأكيد و پيروانش را به تنزّه از اِعمال شهوت و عفاف فراخوانده است. در عهد جديد مي‏خوانيم:</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">همچنين زنان پير در سيرت متقي باشند و نه غيبت‏گو و نه بنده شراب زياده؛ بلكه معلمات تعليم نيكو* تا زنان جوان را خِرَد بياموزند كه شوهردوست و فرزنددوست باشند* و خردانديش، عفيفه، خانه‏نشين، نيكو و مطيع شوهران خود كه مبادا كلام خدا متهم شود.67</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">علاوه بر اين، «عهد جديد» نيز لزوم پوشاندن موي سر، به ويژه در مراسم عبادي68 لزوم سكوت به ويژه در كليسا،69 باوقار و امين بودن زن70 و نهي از نگاه ناپاك به بيگانگان را خاطرنشان ساخته، مي‏گويد: كسي كه به زني نظر شهوت اندازد، همان دم، در دل خود با او زنا كرده است * پس اگر چشم راستت، تو را بلغزاند، قلعش كن و از خود دور انداز؛ زيرا تو را بهتر آن است كه عضوي از اعضايت تباه گردد، از آن‌كه تمام بدنت در جهنم افكنده شود.*71</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">دستورات ديني پاپ‏ها و كاردينال‏هاي مسيحي، كه بر اساس آن، پوشاندن صورت الزامي و تزيين موي سر و آرايش آن و تنظيم آنها در آيينه و سوراخ كردن گوش‏ها و آويختن گلوبند، خلخال، طلا و دستبند قيمتي، رنگ نمودن مو و تغيير صورت ظاهري ممنوع بود، شدت بيشتري را نشان مي‏دهد.72 در مورد سيره عملي زنان مسيحي، گفته شده: دين مسيحي، براي زن، خِمار را باقي نهاد. وقتي وارد اروپا شد، آن را نيكو شمرد. زن‏ها در كوچه و وقت نماز، خمار داشتند. در قرون وسطا، خصوصاً قرن نهم، خمار رواج داشت. آستين خمار، شانه زن را پوشانده، تقريباً به زمين مي‏رسيد. اين عادت تا قرن سيزدهم باقي بود.73</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">هنگام ظهور مسيح(ع) در فلسطين‌، اروپا در شرك و بت‌پرستي بود‌. مردم گرفتار آداب‌ورسوم مشركانه بودند و زنان آنها معمولاً موي خود را نمي‌پوشاندند‌. اما با آمدن مسيحيت به اروپا و گسترش تعاليم دين مسيح(ع)، پوشيدن موي سر نيز در ميان زنان گسترش يافت‌. ويل دورانت در مورد سيرة عملي زنان مسيحي چنين مي‏نويسد:</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">ساق پاي زنان چيزي نبود كه در ملأ عام و يا رايگان به چشم خورد&#8230;. البسه بانوان در مجالس تورنه، موضوع مهمّي براي روحانيون بود كه كاردينال‏ها، در ازي جامه‏هاي خواتين را معيّن مي‏كردند. هنگامي كه كشيشان چادر و روبند را يكي از اركان اخلاقيات عيسوي دانستند، به دستور زن‏ها، چادرها را از مشمش ظريف و حرير زربفت ساختند&#8230;‌.74 تصويرهايي كه از پوشاك مسيحيان و زنان اروپا به جا مانده، به روشني حجاب كامل زنان را نشان مي‏دهد.75<br />مستندات فقهي پوشش در آيين مسيحيت</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">در مسيحيت ـ همانند اديان زردشت و يهود ـ حجاب امري معمول و مورد تأييد است. مسيحيت نه تنها احكام شريعت يهود در مورد حجاب را تغيير نداد، بلكه از آن قدم فراتر نهاد؛ زيرا در شريعت يهود تشكيل خانواده و ازدواج امري مقدس شمرده مي‌شد. اما در مسيحيت، تجرد مقدس شمرده شد؛ از‌اين‌رو، براي از بين بردن زمينه تحريك و تهييج جنسي، زنان به رعايت عفت كامل و دوري از هرگونه آرايش، به صورت شديدتري فراخوانده شده‌اند. البته در تعاليم مسيحيت تأكيد بيشتر بر ترك عموم لذات دنيوي و از بين بردن شهوت است؛ از اين‌رو، رهبانيت در قرن 4 و 5 در اين آيين به وجود آمد. زنان راهبه مسيحي با رعايت عفت كامل و حجاب، مشغول خدمت به مردم شدند.</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">در انجيل بر وجوب حجاب و پوشش تأكيد و پيروانش را به تنزّه از اِعمال شهوت و عفاف فراخوانده است. در انجيل مي‏خوانيم:</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">زنان جوان خِرد‌انديش، عفيفه، خانه‏نشين، نيكو و مطيع شوهران خود باشند. دستورات ديني پاپ‏ها و كاردينال‏هاي مسيحي كه براساس آن، پوشاندن صورت الزامي و تزيين موي سر و آرايش آن و تنظيم آنها در آيينه و سوراخ كردن گوش‏ها و آويختن گلوبند، خلخال، طلا و دستبند قيمتي، رنگ كردن مو و تغيير صورت ظاهري ممنوع بود.76<br />افراط در مسيحيت</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">بيان شد كه مسيحيت در خصوص حجاب نه تنها روند شريعت يهود را پيروي كرد، بلكه قوانين شديد آن را دنبال كرد. و در برخي موارد، قدم را فراتر نهاد و با سخت‏گيري بيشتري وجوب حجاب را مطرح ساخت. عدم ازدواج و تجرّد، مقدس شمرده مي‏شد؛ از اين‌رو، مسيحيت، زنان را به صورت شديدتري به رعايت كامل پوشش و دوري از هر گونه آرايش و تزيين فراخواند. تا قبل از قرن هجده سالگي، زنان حتي معيشت خود را از طريق كار در منزل تأمين مي‌كردند.77 در آتن، زنِ متعلق به خانواده مرفه در اتاق‌هاي جداگانه زندگي مي‌كردند و شب‌ها در را به‌رويش قفل مي‌كردند تا از ديگران جدا باشد.78 هيچ زني حق نداشت پرستار، بازيگر، دبي يا چيزي نظير آن بشود؛ چون مشاغل بيروني را براي آن مناسب نمي‌ديدند.79</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">در كتاب مقدس، در مورد لزوم آراستگي به حيا و كنار نهادن آرايش ظاهري چنين آمده است:</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">همچنين زنان، خويشتن را بيارايند به لباسِ مزّين به حيا و پرهيز؛ نه به زلف‏ها و طلا و مرواريد و رختِ گران‏بها*‌&#8230;زن با سكوت به كمال اطاعت تعليم گيرد* و زن را اجازت نمي‏دهم كه تعليم دهد يا بر شوهر مسلّط شود؛ بلكه در سكوت بماند*80<br />گونه‌هاي پوشش در مسيحيت</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">بر اساس آنچه گذشت، گونه‌هاي حجاب در مسيحيت اين‌گونه قابل تقسيم است:</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">1. حجاب پوششي: مسيحيت با دستور تجرد و زندگي رهباني‌، بر لزوم حجاب پوششي و رعايت عفت تأكيد فراوان دارد. نه تنها پوشاندن صورت را الزامي كرد، بلكه تزيين موي سر و آرايش آن و تنظيم آنها در آيينه و سوراخ كردن گوش‏ها و آويختن گلوبند، خلخال، طلا و دستبند قيمتي، رنگ كردن مو و تغيير صورت ظاهري را نيز ممنوع كرد. صريحاً بيان مي‌كند كه « شما را زينت ظاهري نباشد از بافتن موي و متحلي شدن به طلا و پوشيدن لباس،&#8230;.».81 زن محترم وقتي از خانه خارج مي‌شد، از روبند استفاده مي‌كرد.82</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">2. حجاب رفتاري: «&#8230;ليكن من به شما مي‌گويم هر كسي به زني نظر شهوت اندازد، همان دم در دل خود با او زنا كرده است. پس اگر چشم راستت تو را بلغزاند، قطعش كن و از خود دور‌انداز؛ زيرا تو را بهتر كه عضوي از اعضايت تباه گردد تا تمام بدند در جهنم افكنده شود».83هيچ كس براي زناني كه زيبايي‌شان را در معرض فروش مي‌گذاشتند، احترامي‌قائل نبود.84</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">3. گفتاري: پوشش زن در مسيحيت آن‌قدر شديد بود كه بيشتر ترجيح مي‌داد، زنان خانه‌نشين و نيكو و مطيع شوهران خود باشند و كمتر وارد اجتماع مي‌شدند. از طرفي، مردان را نيز ملزم به رعايت شديد چشم مي‌نمود و سفارش مي‌كرد كسي كه به زني نظر شهوت اندازد، همان دم، در دل خود با او زنا كرده است.85 از زن محترم انتظار نمي‌رفت كه با هر كس كه در راه بر مي‌خورد وارد صحبت شود.86<br />نتيجه‌گيري</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">هدف مقاله صرفاً ارائه مستندات شرعي براي توجه اديان بر مسئله پوشش و حجاب بود تا نشان داده شود، فرهنگ به تنهايي بر اين مهم تأكيد نداشته است؛ بلكه اديان، هماهنگ با فطرت آدمي،گرايش به پوشش و عفاف را به عنوان يك اصل پسنديده مطرح كردند در اديان، صرفاً به حجاب ظاهري تأكيد و بسنده نشده؛ بلكه حجاب باطني به عنوان آراستگي دروني و تلاش در جهت تأديب نفس براي هر مرد و زنِ متدين توصيه شده است. از ديگر مسائلي كه بايد مورد توجه قرار گيرد، مسئله فرهنگ‌پذيري است كه بر تمام شئونات اجتماعي تأثير دارد. حتي نحوه تغذيه، پوشش و نيز چگونگي تفريح و تفرج را نيز تحت تأثير خود قرار داده است. هنگامي‌كه عملي به عنوان فرهنگ جهاني در جامعه تبليغ شد، آن جامعه بدون توجه به اعتقادات و مصالح خود، تن به فرهنگ به اصطلاح جهان مي‌دهد؛ در حالي كه اديان در عرصه اصيل خود انسان را به ارزش‌هاي والاي انساني سوق مي‌دهند و از چهره زن، مريم، آسيه، خديجه و سرانجام، فاطمهƒ مي‌سازد.</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">مورد حجاب را تغيير نداد، بلكه قوانين شديد آن را استمرار بخشيد و در برخي موارد، گام را فراتر نهاد و با سخت‏گيري بيشتري، وجوب حجاب را مطرح ساخت؛ زيرا در شريعت يهود، تشكيل خانواده و ازدواج امري مقدس شمرده مي‏شد و طبق نوشته ويل دورانت، در سن بيست سالگي اجباري بود.<a name="_ednref65">65</a></span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">بنابراين مسيحيت، براي از بين بردن زمينه هرگونه تحريك و تهييج، زنان را به صورت شديدتري به رعايت كامل پوشش و دوري از هرگونه آرايش و تزيين فراخواند. در متون تاريخي، چادر و روبند، براي همگان - حتّي براي خاتون‏هاي اشراف - ضروري بود. در اعياد نيز، كسي آن را كنار نمي‏گذاشت؛ بلكه با طلا و نقره و پارچه‏هاي زربافت آن را تزيين مي‏نمودند و حتّي براي تفريح نيز با حجب و حياي كامل در مجالس انس يا گردش‏هايي دور از چشم نامحرمان، شركت مي‏جستند.<a name="_ednref66">66</a></span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">انجيل در موارد فراوان، بر وجوب حجاب و پوشش تأكيد و پيروانش را به تنزّه از اِعمال شهوت و عفاف فراخوانده است. در عهد جديد مي‏خوانيم:</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;"><strong>همچنين زنان پير در سيرت متقي باشند و نه غيبت‏گو و نه بنده شراب زياده؛ بلكه معلمات تعليم نيكو* تا زنان جوان را خِرَد بياموزند كه شوهردوست و فرزنددوست باشند* و خردانديش، عفيفه، خانه‏نشين، نيكو و مطيع شوهران خود كه مبادا كلام خدا متهم شود.<a name="_ednref67">67</a></strong></span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">علاوه بر اين، «عهد جديد» نيز لزوم پوشاندن موي سر، به ويژه در مراسم عبادي<a name="_ednref68">68</a> لزوم سكوت به ويژه در كليسا،<a name="_ednref69">69</a> باوقار و امين بودن زن<a name="_ednref70">70</a> و نهي از نگاه ناپاك به بيگانگان را خاطرنشان ساخته، مي‏گويد: كسي كه به زني نظر شهوت اندازد، همان دم، در دل خود با او زنا كرده است * پس اگر چشم راستت، تو را بلغزاند، قلعش كن و از خود دور انداز؛ زيرا تو را بهتر آن است كه عضوي از اعضايت تباه گردد، از آن‌كه تمام بدنت در جهنم افكنده شود.*<a name="_ednref71">71</a></span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">دستورات ديني پاپ‏ها و كاردينال‏هاي مسيحي، كه بر اساس آن، پوشاندن صورت الزامي و تزيين موي سر و آرايش آن و تنظيم آنها در آيينه و سوراخ كردن گوش‏ها و آويختن گلوبند، خلخال، طلا و دستبند قيمتي، رنگ نمودن مو و تغيير صورت ظاهري ممنوع بود، شدت بيشتري را نشان مي‏دهد.<a name="_ednref72">72</a> در مورد سيره عملي زنان مسيحي، گفته شده: دين مسيحي، براي زن، خِمار را باقي نهاد. وقتي وارد اروپا شد، آن را نيكو شمرد. زن‏ها در كوچه و وقت نماز، خمار داشتند. در قرون وسطا، خصوصاً قرن نهم، خمار رواج داشت. آستين خمار، شانه زن را پوشانده، تقريباً به زمين مي‏رسيد. اين عادت تا قرن سيزدهم باقي بود.<a name="_ednref73">73</a></span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">هنگام ظهور مسيح(ع) در فلسطين‌، اروپا در شرك و بت‌پرستي بود‌. مردم گرفتار آداب‌ورسوم مشركانه بودند و زنان آنها معمولاً موي خود را نمي‌پوشاندند‌. اما با آمدن مسيحيت به اروپا و گسترش تعاليم دين مسيح(ع)، پوشيدن موي سر نيز در ميان زنان گسترش يافت‌. ويل دورانت در مورد سيرة عملي زنان مسيحي چنين مي‏نويسد:</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">ساق پاي زنان چيزي نبود كه در ملأ عام و يا رايگان به چشم خورد&#8230;. البسه بانوان در مجالس تورنه، موضوع مهمّي براي روحانيون بود كه كاردينال‏ها، در ازي جامه‏هاي خواتين را معيّن مي‏كردند. هنگامي كه كشيشان چادر و روبند را يكي از اركان اخلاقيات عيسوي دانستند، به دستور زن‏ها، چادرها را از مشمش ظريف و حرير زربفت ساختند&#8230;‌.<a name="_ednref74">74</a> تصويرهايي كه از پوشاك مسيحيان و زنان اروپا به جا مانده، به روشني حجاب كامل زنان را نشان مي‏دهد.<a name="_ednref75">75</a></span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <h2><span style="font-size: large;">مستندات فقهي پوشش در آيين مسيحيت</span></h2> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">در مسيحيت ـ همانند اديان زردشت و يهود ـ حجاب امري معمول و مورد تأييد است. مسيحيت نه تنها احكام شريعت يهود در مورد حجاب را تغيير نداد، بلكه از آن قدم فراتر نهاد؛ زيرا در شريعت يهود تشكيل خانواده و ازدواج امري مقدس شمرده مي‌شد. اما در مسيحيت، تجرد مقدس شمرده شد؛ از‌اين‌رو، براي از بين بردن زمينه تحريك و تهييج جنسي، زنان به رعايت عفت كامل و دوري از هرگونه آرايش، به صورت شديدتري فراخوانده شده‌اند. البته در تعاليم مسيحيت تأكيد بيشتر بر ترك عموم لذات دنيوي و از بين بردن شهوت است؛ از اين‌رو، رهبانيت در قرن 4 و 5 در اين آيين به وجود آمد. زنان راهبه مسيحي با رعايت عفت كامل و حجاب، مشغول خدمت به مردم شدند.</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">در انجيل بر وجوب حجاب و پوشش تأكيد و پيروانش را به تنزّه از اِعمال شهوت و عفاف فراخوانده است. در انجيل مي‏خوانيم:</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">زنان جوان خِرد‌انديش، عفيفه، خانه‏نشين، نيكو و مطيع شوهران خود باشند. دستورات ديني پاپ‏ها و كاردينال‏هاي مسيحي كه براساس آن، پوشاندن صورت الزامي و تزيين موي سر و آرايش آن و تنظيم آنها در آيينه و سوراخ كردن گوش‏ها و آويختن گلوبند، خلخال، طلا و دستبند قيمتي، رنگ كردن مو و تغيير صورت ظاهري ممنوع بود.<a name="_ednref76">76</a></span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <h2><span style="font-size: large;">افراط در مسيحيت</span></h2> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">بيان شد كه مسيحيت در خصوص حجاب نه تنها روند شريعت يهود را پيروي كرد، بلكه قوانين شديد آن را دنبال كرد. و در برخي موارد، قدم را فراتر نهاد و با سخت‏گيري بيشتري وجوب حجاب را مطرح ساخت. عدم ازدواج و تجرّد، مقدس شمرده مي‏شد؛ از اين‌رو، مسيحيت، زنان را به صورت شديدتري به رعايت كامل پوشش و دوري از هر گونه آرايش و تزيين فراخواند. تا قبل از قرن هجده سالگي، زنان حتي معيشت خود را از طريق كار در منزل تأمين مي‌كردند.<a name="_ednref77">77</a> در آتن، زنِ متعلق به خانواده مرفه در اتاق‌هاي جداگانه زندگي مي‌كردند و شب‌ها در را به‌رويش قفل مي‌كردند تا از ديگران جدا باشد.<a name="_ednref78">78</a> هيچ زني حق نداشت پرستار، بازيگر، دبي يا چيزي نظير آن بشود؛ چون مشاغل بيروني را براي آن مناسب نمي‌ديدند.<a name="_ednref79">79</a></span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">در كتاب مقدس، در مورد لزوم آراستگي به حيا و كنار نهادن آرايش ظاهري چنين آمده است:</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">همچنين زنان، خويشتن را بيارايند به لباسِ مزّين به حيا و پرهيز؛ نه به زلف‏ها و طلا و مرواريد و رختِ گران‏بها*‌&#8230;زن با سكوت به كمال اطاعت تعليم گيرد* و زن را اجازت نمي‏دهم كه تعليم دهد يا بر شوهر مسلّط شود؛ بلكه در سكوت بماند*<a name="_ednref80">80</a></span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <h2><span style="font-size: large;">گونه‌هاي پوشش در مسيحيت</span></h2> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">بر اساس آنچه گذشت، گونه‌هاي حجاب در مسيحيت اين‌گونه قابل تقسيم است:</span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;"><strong>1. حجاب پوششي:</strong> مسيحيت با دستور تجرد و زندگي رهباني‌، بر لزوم حجاب پوششي و رعايت عفت تأكيد فراوان دارد. نه تنها پوشاندن صورت را الزامي كرد، بلكه تزيين موي سر و آرايش آن و تنظيم آنها در آيينه و سوراخ كردن گوش‏ها و آويختن گلوبند، خلخال، طلا و دستبند قيمتي، رنگ كردن مو و تغيير صورت ظاهري را نيز ممنوع كرد. صريحاً بيان مي‌كند كه « شما را زينت ظاهري نباشد از بافتن موي و متحلي شدن به طلا و پوشيدن لباس،&#8230;.».<a name="_ednref81">81</a> زن محترم وقتي از خانه خارج مي‌شد، از روبند استفاده مي‌كرد.<a name="_ednref82">82</a></span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;"><strong>2. حجاب رفتاري: </strong>«&#8230;ليكن من به شما مي‌گويم هر كسي به زني نظر شهوت اندازد، همان دم در دل خود با او زنا كرده است. پس اگر چشم راستت تو را بلغزاند، قطعش كن و از خود دور‌انداز؛ زيرا تو را بهتر كه عضوي از اعضايت تباه گردد تا تمام بدند در جهنم افكنده شود<strong>».</strong><a name="_ednref83">83</a>هيچ كس براي زناني كه زيبايي‌شان را در معرض فروش مي‌گذاشتند، احترامي‌قائل نبود.<a name="_ednref84">84</a></span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;"><strong>3. گفتاري: </strong>پوشش زن در مسيحيت آن‌قدر شديد بود كه بيشتر ترجيح مي‌داد، زنان خانه‌نشين و نيكو و مطيع شوهران خود باشند و كمتر وارد اجتماع مي‌شدند. از طرفي، مردان را نيز ملزم به رعايت شديد چشم مي‌نمود و سفارش مي‌كرد كسي كه به زني نظر شهوت اندازد، همان دم، در دل خود با او زنا كرده است.<a name="_ednref85">85</a> از زن محترم انتظار نمي‌رفت كه با هر كس كه در راه بر مي‌خورد وارد صحبت شود.<a name="_ednref86">86</a></span></p> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <h2><span style="font-size: large;">نتيجه‌گيري</span></h2> <p><span style="font-size: large;"> </span></p> <p><span style="font-size: large;">هدف مقاله صرفاً ارائه مستندات شرعي براي توجه اديان بر مسئله پوشش و حجاب بود تا نشان داده شود، فرهنگ به تنهايي بر اين مهم تأكيد نداشته است؛ بلكه اديان، هماهنگ با فطرت آدمي،گرايش به پوشش و عفاف را به عنوان يك اصل پسنديده مطرح كردند در اديان، صرفاً به حجاب ظاهري تأكيد و بسنده نشده؛ بلكه حجاب باطني به عنوان آراستگي دروني و تلاش در جهت تأديب نفس براي هر مرد و زنِ متدين توصيه شده است. از ديگر مسائلي كه بايد مورد توجه قرار گيرد، مسئله فرهنگ‌پذيري است كه بر تمام شئونات اجتماعي تأثير دارد. حتي نحوه تغذيه، پوشش و نيز چگونگي تفريح و تفرج را نيز تحت تأثير خود قرار داده است. هنگامي‌كه عملي به عنوان فرهنگ جهاني در جامعه تبليغ شد، آن جامعه بدون توجه به اعتقادات و مصالح خود، تن به فرهنگ به اصطلاح جهان مي‌دهد؛ در حالي كه اديان در عرصه اصيل خود انسان را به ارزش‌هاي والاي انساني سوق مي‌دهند و از چهره زن، مريم، آسيه، خديجه و سرانجام، فاطمهƒ مي‌سازد.</span></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://sadaf1375.kowsarblog.ir/حجاب-درمسیحیت">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://sadaf1375.kowsarblog.ir/حجاب-درمسیحیت <p><span style="color: #0000ff;"><span style="font-size: large;">پوشش و حجاب پيش از آيين زرتشت</span></span></p> <p><span style="font-size: large;">نخستين مردمي كه به سرزمين ايران آمدند، آريايي‏ها بودند. آنان به دو گروه عمده «مادها» و «پارس‏ها» تقسيم مي‏شدند.15 با اتّحاد مادها، دولت «ماد» تشكيل شد. پس از مدّتي پارس‏ها توانستند دولت ماد را از بين ببرند و سلسله‏هاي هخامنشيان، اشكانيان و ساسانيان را بنيان‌گذاري كنند.16 پژوهش‏ها نشان مي‏دهد كه زنان ايران‌زمين از زمان مادها، كه نخستين ساكنان اين ديار بودند، داراي حجاب كاملي، شامل پيراهن بلند چين‏دار، شلوار تا مچ پا و چادر و شنلي بلند بر روي لباس‏ها بوده‏اند.17 اين حجاب در دوران سلسله‏هاي مختلف پارس‏ها نيز معمول بوده است. بنابراين در زمان بعثت زردشت و قبل و بعد از آن، زنان ايراني حجابي كامل داشته‌اند. برابر متون تاريخي، در همه آن زمان‏ها پوشاندن موي سر و داشتن لباس بلند، شلوار و چادر رايج بوده است. زنان هر چند با آزادي در محيط بيرون خانه رفت و آمد مي‏كردند و هم‌پاي مردان به كار مي‏پرداختند، ولي اين امور با حجاب كامل و پرهيز شديد از اختلاط‌هاي فسادانگيز همراه بوده است.</span></p> <p><span style="font-size: large;">جايگاه فرهنگي پوشش در ميان زنان نجيب ايران‌‏زمين به گونه‏اي است كه در دوران سلطه كامل شاهان، هنگامي كه خشايارشاه به ملكه «وشي» دستور داد كه بدون پوشش به بزم بيايد تا حاضران، زيبايي اندام او را بنگرند، وي امتناع كرد و از انجام فرمان پادشاه سر باز زد. به دليل اين سرپيچي، به حكم دادوَران، عنوان «ملكه ايران» را از دست داد. نقل اين داستان در عهد عتيق چنين آمده است:«&#8230; امر فرمود وشتئ ملكه را با تاج ملوكانه به حضور پادشاه بياورند تا زيبايي او را به خلايق و سروران نشان دهد؛ زيراكه نيكو منظر بود اما؛ وشتئ نخواست&#8230;»18<br />پوشش و حجاب پس از نبوت زرتشت</span></p> <p><span style="font-size: large;">در زمان ساسانيان كه پس از نبوت زردشت است، افزون بر چادر، پوشش صورت نيز در ميان زنان اشراف معمول شد. به گفته ويل دورانت، پس از داريوش، زنان طبقات بالاي اجتماع، جرئت نداشتند جز در تختِ روانِ روپوش‌دار از خانه بيرون بيايند و هرگز به آنان اجازه داده نمي‏شد كه آشكارا با مردان آمد و رفت كنند. زنان شوهردار حق نداشتند هيچ مردي حتي پدر و برادرشان را ببينند. در نقش‏هايي كه از ايران باستان بر جاي مانده است، هيچ صورت زني ديده نمي‏شود و نامي از ايشان نيامده است.19 تجليّات پوشش در ميان زنان ايران چنان چشم‏گير است كه برخي از‌ انديشمندان و تمدن‏نگاران، ايران را منبع اصلي ترويج حجاب در جهان معرفي كرده‏اند.20</span></p> <p><span style="font-size: large;">از آن‌جا كه مركز بعثت «اشو زرتشت» ايران بوده است و ايشان در زمينه اصل حجاب و پوشش زنان در جامعه خويش كمبودي نمي‏ديده است، با تأييد حدود و كيفيت حجاب رايج آن دوران، كوشيد با پندهاي خود، ريشه‏هاي دروني حجاب را تعميق و مستحكم كند و عامل درون را ضامن اجرا و پشتوانه استمرار و استواري حجاب معمول قرار دهد.</span></p> <p><span style="font-size: large;">البته در دين زرتشت، لباس با كيفيت خاصي براي حجاب زنان واجب نشده است؛ بلكه لباس رايج آن زمان كه شامل لباس بلند، شلوار و سرپوش (يعني چادر يا شنلي بر روي آن) بوده، مورد تقرير و تنفيذ قرار گرفته است. هر چند استفاده از «سِدرِه و كُشتي» (لباس مذهبي ويژه زرتشتيان) توصيه شده است.21 البته بر هر مرد و زن واجب است كه هنگام انجام مراسم عبادي و نيايش، سر خود را بپوشاند. بنا به گفته مؤبد «رستم شهرزادي» پوشش زنان بايد به گونه‏اي باشد كه هيچ‌يك از موهاي سرِ زن از سرپوش بيرون نباشد.22 در خرده اوستا، به طور صريح چنين آمده است: «نامي زت واجيم، همگي سر واپوشيم و همگي نماز و كريم بدادار هورمزد»؛23 يعني همگان نامي ز تو بر گوييم و همگان سر خود را مي‏پوشيم و آن گاه به درگاه دادار اهورمزدا نماز مي‏كنيم.</span></p> <p><span style="font-size: large;">براساس آموزه‏هاي ديني، يك زرتشتي مؤمن، بايد از نگاه ناپاك به زنان دوري جويد و حتي از به كارگيري چنين مرداني خودداري كند. در ‌اندرز «آذر بادمار اسپند» مؤبد موبدان آمده است: «مرد بدچشم (نگاه ناپاك ) را به معاونت خود قبول مكن».24</span></p> <p><span style="font-size: large;">پوشش موي سر و داشتن نقاب بر چهره، پس از سقوط ساسانيان نيز ادامه يافته است. به اين نمونه بنگريد: پس از فتح ايران، هنگامي كه سه تن از دختران كسري‏، شاهنشاه ساساني را براي عمر آوردند، شاه‌زادگان ايراني همچنان با نقاب، چهره خود را پوشانده بودند. عمر دستور داد تا پوشش از چهره برگيرند تا خريداران پس از نگاه، پول بيشتري مبذول دارند. دوشيزگان ايراني خودداري كردند و به سينه مأمور اجراي حكم عمر، مشت زده، آنان را از خود دور ساختند. عمر بسيار خشمناك شد. ولي امام علي(ع) او را به مدارا و تكريم آنان سفارش فرمود.25</span></p> <p><span style="font-size: large;">در كيش آريايي زنان محجوب و محترم بودند. زنان ايراني براي حفظ حيثيت طبقه ممتاز و ايجاد حدودي كه آنان را از زنان عادي و طبقه چهارم امتياز دهد، صورت خود را مي‌پوشاندند و گيسوان خود را پنهان مي‌داشتند؛ از اين‌رو، محجوب بودن «پوشش صورت» به زنان برتر جامعه اختصاص داشته است. آيين زردشت كه تاريخ آن را بين 1300 تا 2300 قبل از اسلام گفته‌اند. آيين پندار نيك، گفتار نيك و كردار نيك است؛ از اين‌رو، انسان‌ها را به پاكي و پاك‌دامني فرا مي‌خواند. در نقاشي‌ها و كنده‌كاري‌هاي باستاني ايران بسيار كم از زن تصويري به چشم مي‌خورد. اگرچه زنان كدبانوي خانه و مدير و مدبر امور خانواده بودند، ولي حفظ حرمت ايشان با پوشيده داشتن ايشان رعايت مي‌شد تا پاك‌دامني آنها حفظ شده و از هر آسيبي در امان باشند.26<br />رابطه حجاب و عفت در آيين زرتشت</span></p> <p><span style="font-size: large;">عفاف، طهارت دروني و نوعي حجاب باطني است. از آنجاي كه انسان، ذاتاً موجودي است داراي دو بعد الاهي و مادي، بايد به او آموخت كه اگر همه يك‌سان آمده‌ايم، اما براي رجعت بهتر، آناني در اولويت هستند كه داراي دروني آراسته‌تر باشند و در صورت تلاش و برنامه‌ريزي صحيح، نفس خويش را در مسير انسانيت رشد دهند؛ اما آناني كه در مسير حيوانيت و خواسته‌هاي نفساني خود حركت كنند، اين نشان از نداشتن برنامه‌ريزي مناسب براي تأديب نفس خويش است. درواقع واژه «عفت» بر كنترل شهوات و جلوگيري آن در خروج از مرز اعتدال تلقي مي‌شود از اين‌رو، به پند و ‌اندرزهاي «اشو زرتشت» بنگريد تا تلاش وي براي تعالي و آموزش مباني حجاب و بيان لزوم توأم نمودن حجاب ظاهري با عفّت باطني، روشن‏تر شود. او مي‏فرمايد:</span></p> <p><span style="font-size: large;">اي نوعروسان و دامادان! &#8230; با غيرت، در پي زندگاني پاك‏منشي بر آييد&#8230;. اي مردان و زنان! راه راست را دريابيد و پيروي كنيد. هيچ گاه گردِ دروغ و خوشي‏هاي زودگذري كه تباه‌كننده زندگي است، نگرديد؛ زيرا لذّتي كه با بدنامي و گناه همراه باشد، همچون زهر كشنده‏اي است كه با شيريني درآميخته و همانند خودش دوزخي است. با اين‌گونه كارها، زندگاني گيتي خود را تباه مسازيد. پاداش رهروان نيكي، به كسي مي‏رسد كه هوا، هوس، خودخواهي و آرزوهاي باطل را از خود دور ساخته، بر نفس خويش چيره گردد. كوتاهي و غفلت در اين راه، پايانش جز ناله و افسوس نخواهد بود. فريب‌خوردگاني كه دست به كردار زشت زنند، گرفتار بدبختي و نيستي خواهند شد و سرانجامشان خروش و فرياد و ناله است.27<br />مستندات فقهي پوشش در آيين زرتشت</span></p> <p><span style="font-size: large;">چنين استناد فقهي رسماً به عنوان احكام حجاب در اين دين قابل دسترسي نيست؛ اما از مطالب مذكور مي‌توان چنين حكمي‌را اقتباس كرد؛ زيرا همان‌طوركه بيان شد، مركز بعثت «اشو زرتشت» ايران بوده است28 و حضرت در زمينه اصل حجاب و پوشش زنان در جامعه خويش كمبودي نمي‏ديده است؛ از اين‌رو، با تأكيد حدود و كيفيت حجاب متداول آن زمان، كوشيد با ‌اندرز خود، پايه‌هاي دروني حجاب را تعميق و مستحكم كند و عامل دروني را ضامن اجرا و پشتوانه استمرار و استواري حجاب معمول قرار دهد. به اين دليل، در اين خصوص صريحاً امري صادر نشده و صرفاً با چنين كلماتي، پاكي را متذكر مي‌شود: « از تو، ‌اي مرد خواهش مي‌كنم پيدايش و فزوني را پاك و پاكيزه ساز و از تو، ‌اي زن خواهش مي‌كنم تن و نيرو را پاك و پاكيزه ساز».29</span></p> <p><span style="font-size: large;">بر اين اساس يك زردشت مؤمن بايد به اين امور ملتزم باشد: 1. دوري از نگاه به زن نامحرم؛ 2. پرهيز از ازدواج با مرداني كه چشم نا‌پاك دارند. در ‌اندرز «آذربادمار اسپند» مؤبد موبدان آمده است: «مرد بدچشم( نگاه ناپاك) را به معاونت خود قبول مكن»؛30 از اين‌رو، عفاف براي مردان لازم و ضروري به نظر مي‌رسد. در اين آيين، لباس متداول زمان يعني شلوار و سرپوش يا چادر يا شنل مورد تأكيد قرار گرفته است؛ از اين‌رو، مي‌توان گفت به لحاظ رعايت حجاب هيچ لزومي به امر وجوب آن صورت نگرفته است. هر چند استفاده از سِدرِه و كُشتي (لباس مذهبي ويژه زرتشتيان) سفارش شده است. البته بر هر مرد و زن واجب است هنگام انجام مراسم عبادي و نيايش، سر خود را بپوشاند و پوشش زنان بايد به گونه‏اي باشد كه هيچ‌يك از موهاي سرِ زن از سرپوش بيرون نباشد. در خرده اوستا، به طور صريح چنين آمده است: «نامي زت واجيم، همگي سر واپوشيم و همگي نماز و كريم بدادار هورمزد»، يعني همگان نامي ز تو برگوييم و همگان سر خود را مي‏پوشيم و آنگاه به درگاه دادار اهورمزدا نماز مي‏كنيم.31</span></p> <p><span style="font-size: large;">حال آيا صرفا ًبا تأكيد بر امر حجاب، مي‌توان گفت دين زردشت حجاب زن را الزامي مي‌داند؛ چون بر امري كه مردم ملتزم بودند، باز تذكر داده است؟ از طرفي، پوشش در معابد نه تنها براي زنان واجب است، بلكه براي مردان نيز اين مهم و واجب شمرده شده است. البته مي‌توان گفت امر وجوب در اين نص، تذكري است براي پوشش مردان در معابد كه با ابعاد معنوي زمان مرتبط باشند؛ يعني نوع پوشش و چگونگي حضور در معابد و مراسم در جذب و احساس معنويت مؤثر بوده است. البته يك نمونه افراطي از حجاب را نيز مي‌توان مشاهده كرد؛ آنجا كه زنان شوهردار حق نداشتند، هيچ مردي ـ حتي پدر و برادرشان ـ را ببينند. به احتمال زياد اين مقدار تأكيد، صرفاً از تمايزات فرهنگي پديد آمده باشد.32<br /><span style="color: #0000ff;">گونه‌هاي حجاب در زرتشت</span></span></p> <p><span style="font-size: large;">با توجه به آنچه گذشت، مي‌توان يك تقسيم‌بندي ديگري از مباحث ارائه داد و حجاب در آيين زردشت را به پوششي، رفتاري و گفتاري تبيين و تقسيم كرد.</span></p> <p><span style="font-size: large;">حجاب پوششي: آن گونه كه متون تاريخي ياد كردند، در همه آن زمان‏ها پوشاندن موي سر و داشتن لباس بلند، شلوار و چادر امري رايج در فرهنگ و دين مردمِ آن زمان بود و زنان هر چند با آزادي، در محيط بيرون خانه رفت و آمد مي‏كردند و همپاي مردان به كار مي‏پرداختند. ولي اين امور با حجاب كامل و پرهيز شديد از اختلاط‌هاي فسادانگيز صورت مي‌يافت.33</span></p> <p><span style="font-size: large;">حجاب رفتاري و گفتاري: در نظام ديني و فرهنگي زمان آيين زرتشت، زنان طبقات بالاي اجتماع، مي‌بايستي در تختِ روانِ پوشيده و محفوظ از خانه بيرون بيايند و هرگز مجاز نبودند با مردان رفت و آمد و گفت‌وگو داشته باشند. زنان پس از ازدواج، اجازه نداشتند هيچ مردي ـ حتي پدر و برادرشان ـ را ببينند.34<br /><span style="color: #ff0000;">پوشش وحجاب درآيين يهود</span></span></p> <p><span style="font-size: large;">همه مورخان از حجاب سخت زنان يهودي سخن گفته‏اند.35 ويل دورانت مي‏گويد:</span></p> <p><span style="font-size: large;">گفت‏وگوي علني ميان ذكور و اِناث، حتّي بين زن و شوهر از طرف فقهاي دين ممنوع گرديده بود&#8230;.‌.دختران را به مدرسه نمي‏فرستادند و در مورد آنها كسب اندكي علم را به ويژه چيز خطرناكي مي‏شمردند. با اين‌همه تدريس خصوصي براي اِناث مجاز بود.36</span></p> <p><span style="font-size: large;">نپوشاندن موي سر، خلافي بود كه مرتكب آن را مستوجب طلاق مي‏ساخت.37 زندگي جنسي آنان، علي‏رغمِ تعدد زوجات، به طرز شايان توجّه‌، منزّه از خطايا بود. زنان آنان، دوشيزگاني محجوب، همسراني كوشا، مادراني پُرزا و امين بودند و از آنجاكه زود وصلت مي‏كردند، فحشا به حدّاقل تخفيف پيدا مي‏كرد.38</span></p> <p><span style="font-size: large;">تورات تشبه مرد و زن به يكديگر را نهي نموده، مي‏گويد: متاع مرد بر زن نباشد و مرد لباس زن را نپوشد؛ زيرا هر كه اين را كند، مكروهِ خداوند خداي توست.39 خداوند مي‏گويد:</span></p> <p><span style="font-size: large;">از اين جهت كه دختران صهيون متكبرند و با گردن افراشته و غمزات چشم راه مي‏روند و به ناز مي‏خرامند و به پاي‏هاي خويش خلخال‏ها را به صدا مي‏آورند* بنابراين، خداوند فرق سر دختران صهيون را كَلْ خواهد ساخت * و در آن روز، خداوند زينت خلخال‏ها و پيشاني‏بندها و هلال‏ها را دور خواهد كرد* و گوشوارها و دستبندها و روبندها را * و دستارها و زنجيرها و كمربندها و عطردان‏ها و تعويذها را * و انگشترها و حلقه‏هاي بيني را * و رخوت نفيسه و رداها و شال‏ها و كيسه‏ها را * و آينه‏ها و كتان نازك و عمامه‏ها و برقع‏ها را * و واقع مي‏شود كه به عوض عطريّات، عفونت خواهد شد و به عوض كمربند، ريسمان و به عوض موي‏هاي بافته، كَلي و به عوض سينه‏بند، زنّار پلاس و به عوض زيبايي، سوختگي خواهد بود * مردانت به شمشير و شجاعانت در جنگ خواهند افتاد * و دروازه‏هاي وي، ناله و ماتم خواهند كرد و او خراب شده، بر زمين خواهد نشست.40</span></p> <p><span style="font-size: large;">افزون بر اين در كتاب مقدس، وجوب پوشاندن موي سر41 لزوم پرهيز از زنان فريب‌كار و بيگانه:42 نهي از لمس و تماس‌43 و واژه چادر44 نقاب45 و برقع‏46 آمده است. به عنوان مثال، در ميشنه تورات از جمله مواردي كه مرد موظف است براي زنِ خود تهيه كند، پوشش سر است47.48در حكم سخت‏گيرانه تلمود، اگر رفتار زن فضيحت‌آميز باشد، شوهر حق دارد او را بدون پرداخت مبلغ مهريه طلاق دهد و زناني كه در موارد زير به رفتار و كردار آنها اشاره مي‏شود، ازدواجشان باطل است و مبلغ مهريه به ايشان تعلّق نمي‏گيرد؛ زني كه از اجراي قوانين ديني يهود سرپيچي مي‏كند، براي مثال، بدون پوشاندن سرِ خود، به ميان مردان مي‏رود؛ در كوچه و بازار پشم مي‏ريسد و با هر مردي از روي سبك‌سري به گفت‏وگو مي‏پردازد، زني كه در حضور شوهر خود، به والدين او دشنام مي‏دهد و زن بلندصدا كه در خانه با شوهر خود به صداي بلند درباره امور زناشويي صحبت مي‏كند و همسايگانِ او مي‏شنوند كه چه مي‏گويد.49 زن عاقل خانه خود را بنا مي‌نمايد. اما [زن] ابله آن را با دست‌هاي خود ويران مي‌نمايد.50</span></p> <p><span style="font-size: large;">برخورد حضرت موسي(ع) به سبب رعايت حيا و عفت با دختران شعيب، كه به آنان فرمود، تا پشت سر او حركت كرده و از پشت سر، او را به منزل پدرشان هدايت كنند و نيز، سيره عملي يهوديان مبني بر استفاده از چادر و برقع و روبند،51 تفكيك و جدا بودن محل عبادت زنان از مردان در كنيسه، ناشايسته شمردن اشعاري كه در تمجيد زيبايي زنان سروده شده است و ايراد خطابه توسط زنان از پشت پرده، همگي بيانگر كيفيت شديد و سخت‏گيرانه حجاب نزد يهوديان است. همچنين ممنوعيت زن در فعاليت‌هاي اجتماعي و مجاز نبودن به اخذ شغل اجرايي و قضايي، تأكيدي‌ است بر اين مطلب.52<br /><span style="color: #ff0000;">مستندات فقهي حجاب و پوشش در آيين يهود</span></span></p> <p><span style="font-size: large;">رعايت عفت و حجاب توسط زنان انبياء و بزرگان بني‌اسرائيل در تورات كنوني و تلمود كاملاً مشهود است؛ به طوري كه رعايت نكردن عفت، يكي از عوامل نزول عذاب الاهي بر بني‌اسرائيل دانسته‌ شده است. «زن نيكوسيرت، عزت را نگاه مي‌دارد. مثل نيرومندان كه اموال را محافظت مي‌نمايند»53 در بخش ناشيم از كتاب ميشنِه، نوشتة ابن ميمون چنين آمده است. مرد، لازم است لباسي را براي پوشش سر و پيشاني و حتي چشم زن تهيه كند.54و55</span></p> <p><span style="font-size: large;">همان‌طوركه روشن شد، قانون سخت حجاب زنان يهودي، به اعتراف مورخان، غير قابل انكار است. اصلي‏ترين كتاب فقهي يهوديان كه تلمود نام دارد، بر لزوم پوشاندن سر از نامحرمان، لزوم سكوت زن و پرهيز از هرگونه آرايش براي ديگر مردها، پرهيز از نگاه زن به مردان بيگانه، اجتناب از نگاه مرد به زنان نامحرم‏ و لزوم پرهيز از هر امر تحريك‏آميز، تأكيد شده است.گفت‏وگوي علني ميان ذكور و اِناث، از سوي فقهاي دين ممنوع شده است. هر چند اين مقدار از ممنوعيت ممكن است از فرهنگ زمان يا مكان در فقه يهوديت تأثير گرفته باشد. تورات تشبه مرد و زن به يكديگر را نهي كرده و مي‏گويد: متاع مرد بر زن نباشد و مرد لباس زن را نپوشد؛ زيرا هر كه اين را كند، مكروهِ «يَهْوَه» خداي توست.56 بي‏حجابي، سبب نزول عذاب معرفي شده است. طبق قوانين يهودي، عدم رعايت عفت عمومي، داراي مجازات بوده و حجاب از ضروريات زندگي زنان خصوصاً زنان متأهل است. اگر عفت عمومي‌از سوي مرد يا زن آسيب ببيند، براي هريك از آنها كيفر و تنبيه در نظر گرفته شده است.57<br /><span style="color: #ff0000;">حجاب افراطي و تفريطي در يهود</span></span></p> <p><span style="font-size: large;">گفت‏وگوي علني ميان ذكور و اِناث، حتّي بين زن و شوهر از سوي فقهاي دين ممنوع شده بود&#8230; دختران را به مدرسه نمي‏فرستادند و در مورد آنها كسب اندكي علم را به ويژه چيز خطرناكي مي‏شمردند. در تفسيري ديگر بيان شده كه چون محيط فعاليت زن، در خانه او بود، اين ترس در ميان بود كه اگر زن، وقت و نيروي خود را صرف تحصيل علم كند، ممكن است به امور خانه‌داري نرسد.58 نپوشاندن موي سر، خلافي بود كه مرتكب آن را مستوجب طلاق مي‏ساخت. اين نگاه افراطي در جامعه ديني و فرهنگي زمان يهود‌، محدوديت زنان را در عرصه‌هاي شدت مردسالاري آن دوران مي‌رساند كه بعضاً از ممنوعيت مدرسه دختران كاملاً آشكار است.59</span></p> <p><span style="font-size: large;">اما اين افراط ادامه نيافت. علي‌رغم نظام سخت‌گيرانه حجاب در يهوديت، پس از رنسانس و تحولات اجتماعي اروپا و ايجاد فضاي دين‌گريزي در غرب، شعائر ديني از جمله سنت رعايت پوشش عفيفانه، رو به ضعف نهاد و زنان يهودي تحت تأثير فضاي اجتماعي دوران تجدد، بعضاً حجاب خود را كنار گذاشته و از كلاه‌گيس به عنوان شكلي از پوشش سر استفاده كردند. اكنون بسياري از بانوان يهودي ارتودكس در اسرائيل از پوشش سر استفاده مي‌كنند. در واقع شايد آن تفسيري كه بي‌ميلي رهبران مذهبي يهود را در خصوص اموري مانند تحصيلات عاليه ابراز مي‌كردند، تحقق يافت؛ زيرا دليل آنان اين بود كه آميخته شدن زن و مرد موجب فساد اخلاقي بي‌بند و باري و خيانت مي‌شود.60<br />گونه‌هاي حجاب در يهود</span></p> <p><span style="font-size: large;">با توجه به آنچه گذشت مي‌توان گونه‌هايي از حجاب را اين چنين اقتباس كرد:</span></p> <p><span style="font-size: large;">1. حجاب پوششي:مطابق مبناي حجاب در شريعت يهود، كاربرد واژه «چادُر» و «برقع»، كه به معناي روپوش صورت است، كيفيت پوشش زنان يهودي را نشان مي‏دهد، و بر لزوم پوشاندن سر از نامحرمانو پرهيز از هرگونه آرايش براي ديگر مردها، تأكيد شده است.61</span></p> <p><span style="font-size: large;">2. حجاب رفتاري: مطابق آيين يهود، خداوند دختران متكبري را كه با گردن افراشته و غمزات چشم راه مي‏روند و به ناز مي‏خرامند و به پاي‏هاي خويش خلخال‏ها به صدا مي‏آورند، خداوند فرقه‌ها سر آنان را در آخرت، كَلْ خواهد ساخت و آنان كه از آرايش و عطر استفاده كردند، به عوض عطريّات، عفونت، و به عوض كمربند، ريسمان، و به عوض موي‏هاي بافته، كَلي، و به عوض سينه‏بند، زنّار پلاس، و به عوض زيبايي، سوختگي نصيب‌شان خواهد بود.62</span></p> <p><span style="font-size: large;">3. حجاب گفتاري: در دين يهود، شواهدي وجود دارد كه رعايت عفت و حجاب گفتاري را تأييد مي‌كند؛ در گنجينه تلمود نقل شده است: زني كه از اجراي قوانين ديني يهود سرپيچي مي‏كند، براي مثال، با هر مردي از روي سبك‌سري به گفت‏وگو مي‏پردازد، زني كه در حضور شوهر خود، به والدين او دشنام مي‏دهد و در خانه با شوهر خود به صداي بلند درباره امور زناشويي صحبت مي‏كند و همسايگانِ او مي‏شنوند كه چه مي‏گويد، شوهر حق دارد او را بدون پرداخت مبلغ مهريه طلاق دهد.63زن ممتار از براي شوهرش تاج است.</span></p><div class="item_footer"><p><small><a href="https://sadaf1375.kowsarblog.ir/حجاب-درآیین-زرتشت-ویهود">مطلب اصلی</a> در <a href="http://kowsarblog.ir/">کوثربلاگ </a>ارسال شده است.</small></p></div> https://sadaf1375.kowsarblog.ir/حجاب-درآیین-زرتشت-ویهود